shinebox.web-log.nl

Rescue Me Season 2 (2005)

DVD
Genre: Drama
Created by: Denis Leary & Peter Tolan
Cast: Denis Leary, Mike Lombardi, James McCaffrey, Jack McGee, Steven Pasquale, Andrea Roth

Synopsis:
New York City na de terroristische aanvallen van 11 september 2001 is niet dezelfde stad als voor de aanvallen. Dit geldt ook voor de mannen van de brandweer. Zij hebben veel collega's verloren en moeten zien om te gaan met dit verlies. Tommy Gavin (Denis Leary) is brandweerman en is gestationeerd bij 'Engine 62'. Net als zijn collega's heeft ook hij het moeilijk met het verlies van zijn collega's. Eén van die collega's was zijn neef en daarom heeft hij het extra moeilijk. Ook hebben de brandweermannen van 'Engine 62' de nodige problemen in hun privé-leven wat het er allemaal niet makkelijker op maakt.

The Judgement:
Het eerste seizoen eindigde met een cliffhanger waarin de mannen van Engine 62 ieder zo zijn eigen (privé)problemen erop nahield. Tijd om te kijken hoe het Tommy Gavin een aantal maanden later vergaat na het noodlottige ongeluk.

Na de nodige problemen worstelt Tommy Gavin nog steeds met zijn alcoholprobleem. Zonder enige spoilers weg te geven zorgt zijn bijna ex-vrouw weer voor de nodige problemen waardoor het voor Gavin steeds moeilijker wordt om zijn demonen onder ogen te zien. In het eerste seizoen werd Gavin herhaaldelijk geconfronteerd met de geest van zijn overleden neef en andere slachtoffers. Alsof dat nog niet genoeg is vindt hij in het tweede seizoen een gesprekspartner in Jezus himself en Mary Magdalena.

Maar ook de rest van de compagnie heeft al genoeg aan zichzelf. Mike probeert met vallen en opstaan aan het vrijgezellenleven te wennen, Chief Reilly kampt met de diagnose van Alzheimer bij zijn vrouw en moet daarnaast de seksuele geaardheid van zijn zoon onder ogen zien, Franco probeert de verantwoordelijkheid te dragen van kersverse vader, Laura probeert zich staande te houden in de mannenwereld en tenslotte houden Sean en 'probie' Mike zich voornamelijk bezig met het versieren van de meiden.

De kracht van de serie schuilt hem in de sublieme verhaallijnen die moeilijke / controversiële onderwerpen niet schuwt, de sarcastische dialogen, de briljante dialogen en de realistische benadering van de werkzaamheden die de brandweer allemaal uitvoert (en dat zijn lang niet altijd louter reddingsacties). Denis Leary heeft een groot aandeel in het succes van de serie. Niet alleen neemt hij op onnavolgbare wijze gestalte en de rauwe, egocentrische maar charismatische Tommy maar hij is tevens verantwoordelijk voor de bepalende scenario's en de productie van de serie.

Rescue Me Season 2 haalt het niveau van het eerste seizoen niet maar het niveau van de serie blijft toch nog erg hoog. De humor is onverbetelijk, het drama blijft boeiend en het lot van de mannen en familie van Engine 62 laat je niet onberoerd.

Rating:
7.4 / 10 en een Toplist-notering!

The Hard Easy (2005)

DVD
Genre: Crime
Regie: Ari Ryan
Cast: Henry Thomas, David Boreanaz, Vera Farminga, Peter Weller, Gary Busey, Nick Lachey

Synopsis:
Roger (David Boreanaz) is een ongelukkige en onethische beurshandelaar op zoek naar een oplossing om zijn schulden te betalen. Paul is een verwoedde gokker en zoekt een oplossing om zijn gokschulden te financiëren. Beiden besluiten ze de problemen op te lossen en ze overvallen een juwelierszaak. Ze kennen elkaar echter niet en overvallen de zaak op hetzelfde moment...

The Judgement:
Met The Hard Easy mocht Ari Ryan zijn regiedebuut maken. Een onvervalste B-film die toch aardig wat semi-bekende namen in de gelederen herbergt.

Het verhaal mag vrij simpel klinken maar gelukkig bewandelen de filmmakers niet de platgereden paden die je aanvankelijk zou mogen verwachten. Vooral de opzet van het verhaal is anders dan anders. De kijker volgt de beslommeringen van een gokker en van een groepje beurshandelaren. Hierdoor ontstaan als het ware twee korte films die samensmelten in het laatste half uur.

Aan deze aanpak kleeft echter wel een groot nadeel. De gebeurtenissen rond het groepje beurshandelaren is vele malen interessanter dan het lot van de saaie gokker waardoor de film veel te vaak inzakt. Doordat er daarnaast ook relatief weinig gebeurt in het eerste uur voelt The Hard Easy met een lengte van maar 89 minuten veel te langdradig aan. Op het technische vlak probeert de regisseur verrassend uit te pakken met flitsende montage maar deze is zo rommelig gefilmd dat de kans groot is dat er spontane hoofdpijn optreedt.

Net zoals voor heel de film geldt geeft ook het acteerwerk een dubbel gevoel. Henry Thomas doet het niet onverdienstelijk als de onfortuinlijke gokker maar David Boreanz en vooral Nick Lachey slaan de plank vaak hopeloos mis. Daar staat wel een leuke maar korte rol van Gary Busey tegenover. Toch is het Peter Weller die de show steelt als de gehaaide baas van Boreanz.

The Hard Easy is niet zo slecht uitgepakt zoals ik aanvankelijk had verwacht maar het vaak slappe acteerwerk, de mislukte montage en een langzaam tempo in het eerste uur zorgen ervoor dat de film net iets onder de middelmaat blijft steken. Een gemiste kans noem je dat.

Rating:
5.4 / 10

Enron: The Smartest Guys in the Room (2005)

DVD
Genre: Documentaire
Regie: Alex Gibney
Narrated by: Peter Coyote

Synopsis:
In deze docu wordt onderzocht hoe het mogelijk was dat de top van het energiebedrijf Enron miljoenen dollars aan bonussen binnenhaalde, terwijl investeerders en personeel hun zuurverdiende spaargeld in rook zagen opgaan. Uit talloze interviews, persoonlijke nota's van de directie en de tapes van de telefoongesprekken van de Enron-traders komt een gitzwart portret van het Amerikaanse kapitalisme - vol onvoorstelbare persoonlijke excessen en een compleet gebrek aan morele waarden - naar voren...

The Judgement:
Enron was een energiebedrijf dat voornamelijk gas leverde. In de jaren '90 ging het bedrijf zich toeleggen op de handel maar gaf meer uit dan het daadwerkelijk verdiende en hield de verliezen verborgen door misleidende constructies met honderden dochterondernemingen op te stellen. Toen het bedrijf uiteindelijk over de kop ging, bleek dat managers miljoenen in hun zak stopten, accountants bewijsmateriaal vernietigd hadden, dat het bedrijf de verkiezingscampagnes van vrijwel alle presidentskandidaten, zowel Democraten als Republikeinen had gefinancierd en dat er bijna duizend dochterondernemingen waren opgezet om belasting te ontduiken en de boekhouding op te fleuren.

Na een onderzoek van de Amerikaanse financiële controle-comissie (SEC) bleek dat Enron 20 miljard dollar in het rood stond. In december 2001 ging het bedrijf failliet en stonden 21.000 werknemers plotsklaps op straat zonder enige aanspraak te kunnen maken op sociale voorzieningen. In januari 2002 werd een strafrechtelijk onderzoek ingesteld en pleegde ex-topman Cliff Baxter zelfmoord. Deze docu is gebaseerd op de bekende bestseller "The Smartest Guys in the Room".

Regisseur Alex Gibney biedt een gedetailleerd beeld over hoe het allemaal zo desastreus fout kon gaan met het energiebedrijf. Beeldopnamen van persconferenties en ledenvergaderingen worden afgewisseld met geluidsopnamen tussen diverse traders en getuigenisverklaringen. Deze beelden worden op een haast ironische manier aan elkaar gepraat door Peter Coyote. Hierbij is het wel een pré om enige voorkennis over de complete Enron-affaire te hebben want voor een kijker die er weinig vanaf weet is het moeilijk om erin te komen.

Het is zeer interessant om te vernemen dat CEO Ken Lay banden onderhield met de familie Bush ook al ontkent deze natuurlijk in alle toonaarden. Stuitend zijn de geluidsopnamen tussen verschillende traders van Enron waarin alle ethiek als sneeuw voor de zon verdwijnt. Maar met open verbazing heb ik zitten kijken naar de stroomstoring die het bedrijf veroorzaakte in Californië, een affaire waarmee Arnold Schwarzenegger uiteindelijk gouverneur van dezelfde staat werd. Enron leverde opzettelijk te weinig stroom zodat ze via diverse omwegen aan andere centrales de broodnodige stroom voor absurde prijzen verkocht. Topman Jeff Skilling kwam nog met een leuke quote op de proppen nadat hij wist dat zijn bedrijf roemloos ten onder zou gaan om vervolgens Califonië met de Titanic te vergelijken: "At least when the Titanic went down, the lights were on". Schaamteloos noem je dat.

Het onderwerp van documentairemaker Alex Gibney wordt op een koele wijze benaderd maar het nadeel van deze passende stijl is dat er weinig ruimte is voor enkele luchtige momenten waardoor de docu aanvoelt als een lange les. Het enige wat ik jammer vind is dat de topmannen uitvoerig worden belicht terwijl de gedupeerde werknemers nauwelijks aan het woord komen.

Vorig jaar werden de twee topmannen van Enron schuldig bevonden. Oprichter Ken Lay werd op zes punten schuldig bevonden aan samenzwering en fraude. Hem hing een maximale gevangenisstraf van 45 jaar boven het hoofd maar Lay overleed in mei van dit jaar. Jeff Skilling is op maar liefst 19 punten schuldig bevonden en hij kan rekenen op maximaal 185 jaar (!) cel. Binnenkort zal de veroordeling volgen. Voormalig financieel directeur Andrew Fastow werkt samen met de aanklagers in ruil voor een verminderde gevangenisstraf van 10 jaar.

Enron: The Smartest Guys in the Room is onthutsend, verbazingwekkend, ironisch, verbijsterend en een ware wake-up call voor opportunistische mensen die nog steeds geloven in The All American Dream.

Rating:
7.9 / 10 en een Toplist-notering!

Yours, Mine & Ours (2005)

DVD
Genre: Comedy
Regie: Raja Gosnell
Cast: Dennis Quaid, Rene Russo

Synopsis:
Een Coast Guard, tevens weduwnaar en een handtasdesigner, weduwe, worden verliefd en besluiten te gaan trouwen. Echter, haar 10 kinderen en zijn 8 kinderen zijn hier niet bepaald blij mee. Ze trachten het huwelijk met alle macht te saboteren.

The Judgement:
Raja Gosnell bedankte voor de regie van Big Momma's House 2 en koos daarvoor in de plaats voor het inblikken van deze productie. Een film die op het eerste gezicht wel erg veel weg heeft van het in 2003 verschenen Cheaper by the Dozen.

De grote gimmick van deze film is dat vervreemde jeugdvrienden Quaid en Russo een relatie krijgen, diezelfde avond (!) in het huwelijk treden en de kinderen (10 van Russo en 8 van Quaid) onder één dak moeten gaan wonen. De ontwikkelingen zul je waarschijnlijk mijlenver aan zien komen want natuurlijk kunnen de vrije kinderen van Russo niet overweg met de kids van strenge militair Quaid. Deze brats besluiten om hun ouders uit elkaar te drijven waarna ze uiteindelijk toch van elkaar gaan houden en de twee tenslotte weer in elkaars armen drijven.

Met een voorspelbaar verhaal is an sich niets mis maar de wanhopige pogingen van met name Dennis Quaid om humoristisch uit de hoek te komen, mislukken falikant. Het is schrijnend om te zien hoe hij probeert de komiek uit te hangen wanneer hij met zijn zoveelste tijdschema voor de badkamer aan komt kakken. Hierna is de hoop op een glimlach gevestigd op de jonge garde want tussen die 18 kinderen zal er toch wel minstens één voor de broodnodige humor zorgen? Het antwoord is helaas nee want verder dan een verkleedpartijtje, een verfgevecht en een uit de hand gelopen uitstapje naar de supermarkt komen de filmmakers niet.

Yours, Mine and Ours is weer de zoveelste lach-of-ik-schiet-flauwe-comedy-die-nooit-echt-grappig-wordt-film, maar als je ervan geniet om Dennis Quaid uit te zien glijden over een gladde vloer en uiteindelijk met zijn kop in de verf valt; dan is dit ongetwijfeld jouw ding!

Rating:
3.4 / 10

Prison Break Season 1 (2005)

DVD
Genre: Crime
Created by: Paul Scheuring
Cast: Dominic Purcell, Wentworth Miller, Amaury Nolasco, Sarah Wayne Callies, Wade Williams, Robert Knepper, Robin Tunney, Paul Adelstein, Stacy Keach, Peter Stormare, Rockmond Dunbar 

Synopsis:
Lincoln Burrows zit (onterecht) gevangen voor de moord op de broer van de vice-president van de Verenigde Staten van Amerika en zal binnen enkele maanden worden geëxecuteerd. Zijn broer, Michael Scofield, ziet maar één mogelijkheid om hem uit hem uit de gevangenis te doen ontsnappen: hij pleegt een overval en moet van de rechter vijf jaar achter tralies in diezelfde gevangenis als zijn broer, de Fox River State Penitentiary. Daar gaat hij Lincoln helpen ontsnappen. Hiertoe heeft hij zich grondig voorbereid. De blauwdrukken van de gevangenis heeft hij op zijn lichaam laten tatoeëren, in code, zodat alleen hij de betekenis van de tattoos kent en niemand alarm zal slaan. Binnen de gevangenis leren we dat Michael een groots plan heeft opgezet om zijn broer te bevrijden en zijn onschuld te bewijzen.

The Judgement:
Sceptisch zoals ik ben vroeg ik me af hoe het mogelijk zou zijn om 22 afleveringen van ieder ca. 45 minuten lang de spanning rond een (on)mogelijke uitbraak er goed in te houden. Dankzij een enorme goede buzz uit Amerika besloot ik toch maar eens om het eerste seizoen aan te schaffen.

De man achter de serie luistert naar de naam Paul Scheuring. Een schrijver / regisseur die in 2000 het onbekende 36K inblikte en in 2003 het script neerpende voor A Man Apart. Voor Prison Break kreeg hij hulp van niemand minder dan Brett Ratner, de man achter successen als X-Men: The Last Stand en Rush Hour 1 + 2. Niet alleen bracht Ratner een groot gedeelte van zijn vaste crew met zich mee maar hij zorgde tevens voor één van de succesfactoren; hij contracteerde Wentworth Miller die indertijd bij Ratner auditie had gedaan voor de rol van Superman in Superman Returns.

De tot voor kort nog onbekende Wentworth Miller heeft een uitstraling die het midden houdt tussen de nodige 'toughness' en arrogantie gemixed met de nodige intelligentie waardoor zijn karakter Scofield een geloofwaardig personage wordt. Scofield wordt bijgestaan door een kleurrijke stoet aan personages waaronder zijn broer (een uitstekende Dominic Purcell), zijn inpulsieve celgenoot, de weerzinwekkende T-Bag (een heerlijk schofterige Robert Knepper) en de maffiabaas John Abruzzi (een ijzingwekkende Peter Stormare). De vaak corrupte bewakers staan onder aanvoering van de keiharde Bellick (Wade Williams) en tenslotte probeert Veronica (Robin Tunney) de samenzwering aan het licht te brengen waarbij ze vaak wordt gedwarsboomd door Secret Service Agent Paul Kellerman (een ijkoude Paul Adelstein).

Het is vooral dankzij deze opvallende karakters dat de serie zeer genietbaar blijft. De gevangenen zijn stuk voor stuk snoeiharde criminelen wat de onderlinge verhoudingen op scherp zet en wat de spanning alleen maar ten goede komt. Het draait natuurlijk allemaal om het grote masterplan om te ontsnappen maar de vele onverwachte en soms ongeloofwaardige tegenslagen die Scofield & Co. onderweg tegenkomen begint op den duur wel een beetje te lang te duren terwijl de doorlopende verhaallijnen tussen de gevangenen onderling toch wel voorspelbaar worden.

Oorspronkelijk zou Prison Break bestaan uit 13 afleveringen maar na het succes van de eerste afleveringen werd al snel besloten dat het aantal episodes van het eerste seizoen zou worden opgeschroeft naar 22. Dit pakt echter niet in het voordeel van de serie uit want de kijker ontkomt niet aan de indruk dat de serie halverwege het seizoen een beetje stilvalt. Zo is er bijvoorbeeld één aflevering waarin er alleen maar wordt teruggeblikt en waarin we te zien krijgen hoe de gevangenen in Fox River terecht zijn gekomen. An sich wel leuk maar dit had dan beter verspreid kunnen worden.

Gelukkig weet Prison Break zich hierna snel te herstellen en injecteren de makers een flinke adrenalineshot waardoor de laatste paar afleveringen vanwege de haast ondraaglijke spanning een zeer hoog 24-gehalte krijgen; je kunt haast niet stoppen met kijken! Seizoen 1 eindigt met een uitermate boeiende cliffhanger waardoor seizoen 2 gezien de gebeurtenissen een heel andere serie zal opleveren. Ik kijk er nu al naar uit!

Prison Break is niet altijd geloofwaardig en valt halverwege het seizoen herhaaldelijk stil. Toch zijn dat de enige minpunten die je kunt bedenken want de serie biedt zeer nauw uitgewerkte karakters, doordachte verhaallijnen en zeer zeer veel spanning met explosieve actie die je op het puntje van je stoel doen zitten. Mijn sceptisme is in ieder geval als sneeuw voor de zon verdwenen.

Rating:
8.4 / 10 en een Toplist-notering!

Henry Fool (1997)

DVD
Genre: Drama / Comedy
Regie: Hal Hartley
Cast: Thomas Jay Ryan, James Urbaniak, Parker Posey

Synopsis:
Een verlegen vuilnisman, Simon Grimm, die altijd het pispaaltje lijkt te zullen blijven, wordt alom geminacht en door buurtgenoten gepest. Noch zijn moeder noch zijn zuster bieden enige troost. De eerste die in hem gelooft is Henry Fool, een kettingrokende kroegtijger en zelfverklaard schrijversgenie, die schijnbaar overloopt van het zelfvertrouwen. Fool betrekt het kelderappartement van de familie Grimm en moedigt Simon aan om ook te gaan schrijven. Het onverwachte resultaat hiervan is een enorm gedicht dat Simon wereldroem brengt. Fools levenswerk daarentegen wordt afgedaan als pretentieuze onzin. Dat stelt hun vriendschap danig op de proef.

The Judgement:
Hal Hartley werd geboren in 1959 op Long Island. Hij groeide op in de buitenwijken van New York. Hij deed de kunstacademie in Boston en daarna volgde hij de opleiding filmregie en montage aan de New Yorks State University. Hij brak door als regisseur en schrijver met "The Unbelievable truth" in 1989.

Na uitmuntende Hartley-films als The Unbelievable Truth en Simple Men weet ik niet zo goed wat ik aan moet met Henry Fool. De kenmerkende stijl van de regisseur is aanwezig maar toch ook weer niet. De dialogen voelen minder energiek aan dan in zijn vorige films en de normaal sfeervolle muziek lijkt meer verdrongen naar de achtergrond. Sommige scènes met fysieke humor waaronder een heuse kotsscène voelen eerder misplaatst dan grappig aan.

Het grootste probleem van de film is dat de regisseur veel te veel onnodige zijpaden bewandelt. Zo is er het subplot rond een crimineeltje dat zich stort in de rechtse politiek. Waarom wordt dit gedaan? In mijn optiek voegt het weinig tot niets toe aan het geheel. Omdat Hal Hartley-films vaak bevolkt worden door slechts enkele karakters verliest deze film ook wat aan zijn charme doordat teveel (bijrol)spelers teveel screentime krijgen.

Gelukkig valt er ook wat positiefs te melden. Het acteerwerk van met name Thomas Jay Ryan is zeer verdienstelijk. Als de onverzorgde paaiende, ietswat destructieve en profiterende vrijbuiter zet hij een heerlijke hoofdrol neer. James Urbaniak is geloofwaardige als de schuwe en zwijgzame vuilnisman. Tenslotte zet Parker Posey een moeilijke maar prima rol neer als de nymfomane zus van Urbaniak. Over het acteerwerk valt dus zeker niet te klagen.

Henry Fool is één van Hartley's mindere films maar kent gelukkig zijn momenten nog. Toch ontkom je niet aan de indruk dat de film met een lengte van maar liefst 134 minuten aan de veel te lange kant is en dat er onnodig veel zijweggetjes worden ingeslagen die eigenlijk nergens op slaan.

Rating:
6.5 / 10

Simple Men (1992)

DVD
Genre: Comedy / Drama
Regie: Hal Hartley
Cast: Robert John Burke, Bill Sage, Karen Sillas, Elina Löwensohn, Martin Donovan

Synopsis:
Bill, bitter omdat hij bedrogen is door de vrouw waarop hij verliefd was, zweert dat hij de eerstvolgende vrouw die hij tegenkomt zal verleiden en hierna zal dumpen. Hij reist samen met zijn broer Bill, die erop gebrand is hun vader te vinden, een revolutionair die al 20 jaar ondergedoken is.

The Judgement:
Hal Hartley werd geboren in 1959 op Long Island. Hij groeide op in de buitenwijken van New York. Hij deed de kunstacademie in Boston en daarna volgde hij de opleiding filmregie en montage aan de New Yorks State University. Hij brak door als regisseur en schrijver met "The Unbelievable truth" in 1989.

Net zoals in The Unbelievable Truth wordt ook deze film weer bevolkt door een aantal merkwaardige karakters. De over-dramatische Bill, de doortastende maar timide Dennis, de krankzinnige vader die als activist is ondergedoken en zijn minnares; de licht-neurotische Elina die zijn dochter had kunnen zijn. Eigenlijk is restauranthoudster Kate nog de normaalste van het stel. Maar in plaats van de afstandelijkheid die vaak gepaard gaat met vreemde personages, slaagt de regisseur erin om zijn karakters erg 'likeable' te maken waardoor het lot van de personages je niet onberoerd laat.

Hal Hartley is een regisseur met een duidelijke en eigenzinnige stijl. Ook ditmaal hoef je geen nauwsluitend verhaal te verwachten (er worden nog heel wat vragen opengelaten zelfs) maar draait het allemaal om de hoogstaande dialogen. Sommige conversaties zijn zo briljant (de discussie of dat Long Island bij New York hoort of niet) dat ze nog lang in je hoofd blijven zitten. De sfeervolle muziek is kenmerkend voor een Hartley-film en klinkt wederom heerlijk in de oren.

Robert John Burke zet opnieuw onder de regie van Hartley een voortreffelijke rol neer. Het is moeilijk om niet mee te leven met zijn personage. Martin Donovan zet een geweldige rol neer als de vader alleen mocht die rol wat mij betreft wel wat langer zijn. Het is opmerkelijk om te zien dat vrijwel de gehele cast een prima indruk achterlaat. Normaal heb je wel het één en ander aan te merken op een bepaald personage maar hier is dat niet het geval.

Simple Men is een drama dat doorspekt is met licht-absurdische humor en dankzij voortreffelijke casting, een uitstekend script en zeer sfeervolle muziek tot grote hoogten stijgt. Misschien dat de film ongeveer 20 minuten korter had gekunnen, maar een kniesoor die daar eigenlijk op let.

Rating:
8.0 / 10 en een Toplist-notering!

The Unbelievable Truth (1989)

DVD
Genre: Comedy / Drama
Regie: Hal Hartley
Cast: Robert John Burke, Adrienne Shelly, Chris Cooke

Synopsis:
Josh Hutton keert terug in zijn oude woonplaats nadat hij in de gevangenis gezeten heeft voor moord. Bij terugkeer ontmoet hij Audry Hugo. Niemand kan zich precies herinneren wat Josh gedaan heeft, maar iedereen is bang voor hem, vooral de vader van Audry.

The Judgement:
Onlangs kreeg ik van Videosideburn de tip om de films van Hal Hartley eens te gaan zien. Nog nooit had ik een film van de beste man voorbij zien komen dus tijd om daar verandering in te brengen. The Unbelievable Truth was de eerste langspeelfilm die Hartley inblikte.

Voor zijn debuutfilm had de Amerikaanse regisseur slechts 75.000 dollar tot zijn beschikking en werden de hoofdrollen gespeeld door bevriende studiegenoten. The Unbelievable Truth moet het niet hebben van het ietswat vreemde en mager verhaaltje maar wel van de dialogen waaruit blijkt dat de filmmaker een zeer getalenteerde scriptschrijver is. Hierbij drukken de karakters zich op een haast filosofische en poëtische manier uit; iets dat in de latere films van Hartley ook steeds weer terug zou komen. Daarnaast komen er ook een paar geniale one-liners voorbij (vrijwel alles wat Chris Cooke uit zijn mond laat komen).

De charme van de film is dat ondanks de vele dramatische wendingen de film heel erg licht van toon blijft. Een verdienste dat wederom is toe te schrijven aan het uitgebalanceerde script. Muziek speelt een belangrijke rol in Hartley's films en de off-beat soundtrack van The Unbelievable Truth is al een beleving op zich en draagt zeker bij aan het goede eindresultaat.

Robert John Burke vertolkt een schitterende rol als de zwijgzame moordenaar / monteur / dief / priester (ligt eraan wie je gelooft). Zijn coole uitstraling is precies op zijn plaats maar gelukkig wordt verkomen dat Burke geen karikatuur van zichzelf wordt. Adrienne Shelly is prima op dreef als idealistisch doemdenkertje maar ik vraag me af of dat ze echt getalenteerd is of dat Hartley een goede acteurs-regisseur is. Chris Cooke steelt dankzij zijn schitterende teksten vaak de show als de vader van Shelly. Geweldig!

The Unbelievable Truth is een ietswat vreemde lovestory die wel heel erg lekker smaakt. Het acteerwerk is uitmuntend, de muziek is memorabel maar het is vooral het magere maar oh zo briljante script waarmee Hal Hartley hele grote punten scoort.

Rating:
7.8 / 10 en een Toplist-notering!

Lethal Marriage (2006)

DVD
Genre: Thriller / Drama
Regie: Joel Bender
Cast: Laura Prepon, Misha Collins

Synopsis:
Paul Bernardo (Misha Collins) is een serieverkrachter en zijn vrouw Karla (Laura Prepon) helpt hem de meisjes vast te houden. Karla ziet in dat ze fout bezig zijn alleen durft niks te doen door een situatie uit het verleden en omdat Paul haar dan misschien ook vermoord. Gebaseerd op ware gebeurtenissen. Bekend onder de originele titel Karla.

The Judgement:
In 1995 werd Paul Bernardo veroordeeld tot levenslang voor de verkrachting en moord op Tammy Lyn Homolka, Kristin French en Leslie Mahaffy. Deze film gaat over Bernardo's vrouw, Karla Homolka, die uiteindelijk dankzij een deal met Justitie vòor 12 jaar achter de tralies ging.

Laat je vooraf niet misleiden door de synopsis op de achterkant van de dvd want die heeft het immers over "Canada's beruchte serial killer echtpaar die dood en verderf zaaide wat eindigde met de verkrachting en de moord op een aantal tiener slachtoffers", terwijl in werkelijkheid alles toch heel wat genuanceerder ligt.

Lethal Marriage houdt het midden tussen een thriller en een RTL 4-woensdagavondfilm maar de filmmakers slagen er wel in om hier mee weg te komen. Centraal staat de explosieve relatie tussen Homolka en Bernardo waarin het nooit lang duurt voordat laatstgenoemde als een razende tekeer gaat en zijn vrouw zonder enige reden in elkaar slaat / schopt. Dit geweld wordt realistisch overgebracht waardoor moraalridders deze film in ieder geval links kunnen laten liggen.

Ook de ontvoeringen, mishandelingen, verkrachtingen en moorden zijn angstig geloofwaardig gefilmd. Het knappe hierbij is dat er veel aan de verbeelding wordt overgelaten maar dat dit je toch een heel ongemakkelijk gevoel geeft. Zo is er bijvoorbeeld een misselijkmakende scène waarin Homolka haar gedrogeerde zusje 'weggeeft' aan een geile Bernardo.

Maar ondanks deze goede aspecten is Lethal Marriage uiteindelijk geen goede film geworden. De boeiendste scènes worden afgewisseld met storende en lange gesprekken tussen de inmiddels berechtte Homolka en een reclasseringsambtenaar en het laatste half uur wordt te lang gerekt. Maar waar de film pas echt de fout in gaat is bij de eindcredits waarin de kijker wordt verteld dat Homolka helemaal niet onder de invloed van Bernardo heeft gehandeld en dat er wordt getwijfeld aan haar geestelijke toestand. Wanneer je beseft dat deze film gebaseerd is op ware gebeurtenissen ervaar ik het alsof ik in het welbekende ootje wordt genomen. Erg storend!~

Lethal Marriage is vanwege sterk acteerwerk en realistische gewelddadige scènes een betere film dan dat je op het eerste gezicht zou mogen verwachten, maar het belabberde einde en lange onnodige gesprekken met de reclasseringsambtenaar laten een vervelende nasmaak achter.

Rating:
5.4 / 10

The Woods (2006)

DVD
Genre: Horror
Regie: Lucky McKee
Cast: Agnes Bruckner, Patricia Clarkson, Bruce Campbell

Synopsis:
1965. Heather, een door haar moeder genegeerd meisje dat in het verleden in problemen is gekomen door brandstichting, wordt door haar ouders achtergelaten op een kostschool voor meisjes. Op de school, die gerund wordt door Ms. Traverse (Patricia Clarkson), gebeuren vreemde dingen. Meisjes verdwijnen, Heather krijgt nachtmerries, en de leiding doet geheimzinnig en is allesbehalve geruststellend. En dan is daar het dreigend overkomende omringende bos, dat zijn eigen geheimen lijkt te herbergen.

The Judgement:
De 30-jarige Amerikaanse regisseur Lucky McKee verwierf in 2002 bekendheid bij de horrorliefhebbers met zijn verontrustende debuutfilm May. Daarna blikte hij een aflevering in voor The Masters of Horror-reeks (Sick Girl) en nu laat hij van zich horen met The Woods.

Dankzij goed camerawerk wat een donkere en mysterieuze sfeer oproept start The Woods veelbelovend maar al snel besef je als kijker dat het al rap downhill gaat. Het grootste probleem van de film is dat de filmmakers hinken op twee gedachten; ze proberen een vaak gebruikt thema als hekserij te combineren met de voorspelbare perikelen van een high school en dat pakt deze keer niet goed uit. Zo wordt het scenario heel voorspelbaar waardoor je moeilijk in het verhaal kan komen en de spanning verloren gaat. Bovendien bestaat deze spanning in het eerste uur alleen uit talloze mysterieuze blikken en een aantal verdwijningen; elementen die je niet op het puntje van je stoel doen zitten.

Net zoals in May heeft regisseur McKee wederom gekozen voor een sterke vrouwelijke hoofdrol. Agnes Bruckner is goed op dreef als de geharde tiener die een knokpartij niet uit de weg gaat en zich verzet tegen de schoolleiding. Patricia Clarkson is erg sterk als de geheimzinnige stoïcijnse schooldirectrice waarmee ze opnieuw haar veelzijdigheid toont. Maar het is cultheld Bruce Campbell die de show steelt in een bijrol waarin hij gewapend met een bijl (!) het kwaad tegemoet treedt.

Pas in het laatste kwartier laat de regisseur zien dat hij goed uit de voeten kan met een aardig budget. Vooral de boomwortels die Bruckner achtervolgen zien er goed uit en even hoop je nog dat de hoofdrolspeelster in het bos wordt gesleurd zodat Bruce Campbell er nog met zijn bijl achteraan kan hollen, maar helaas...het moge niet zo zijn.

The Woods maakt de verwachtingen niet waar en is ondanks het duidelijk aanwezige talent van de cast & crew uitgedraaid op een matige en voorspelbare horrorfilm.

Rating:
5.2 / 10

The Road to Guantanamo (2006)

DVD (import)
Genre: Drama
Regie: Michael Winterbottom & Mat Whitecross (co-director)
Cast: Riz Ahmed, Farhad Harun, Waqar Siddiqui

Synopsis:
The Road to Guantanamo is het relaas over de 'Tipton Three', drie Britse moslims die door Amerikanen in Afghanistan werden gearresteerd. Ze werden twee jaar in Guantanamo Bay vastgehouden, alvorens ze, zonder dat er een formele aanklacht tegen ze was ingediend, werden vrijgelaten.

The Judgement:
Michael Winterbottom staat bekend als één van de productiefste filmmakers van het moment die ieder jaar zeker één of twee films regisseert. Hierbij lijkt hij van alle markten thuis. Van het op een pornografische manier in beeld brengen van een liefdeskoppel (9 Songs) tot een science-fiction-achtig drama (Code 46) en van een docu-vluchtelingsdrama (In This World) tot het volgen van een pionier in de muziekwereld (24 Hour Party People); Winterbottom draait er zijn hand nergens voor om.

Voor zijn nieuwste wapenfeit hanteerde Winterbottom dezelfde verhaalstijl waarmee Kevin Macdonald bewondering oogsste met Touching the Void; interviews met de betrokkenen worden afgewisseld met gedramatiseerde scènes. Mix hierbij een aantal fragmenten uit de media en je hebt een zeer beklemmende film te pakken.

The Road to Guantanamo start met de vier vrienden die afreizen naar Pakistan alwaar één van hen in het huwelijk zal treden. Het enige wat ik mezelf afvroeg is hoe onverstandig het moet zijn om als Moslim vlak na de aanslagen van 11 september die kant op te gaan. Problemen blijven dan ook niet lang uit en wanneer ze een vriend zijn kwijt geraakt (en is nooit meer iets van vernomen) wordt het drietal gearresteerd door de Amerikanen.

De ontberingen die vanaf dan volgen zijn haast onmenselijk en zijn moeilijk verteerbaar. De gevangenen worden geboeid, geblinderd, geslagen, geschopt, bespuugd en vernederd. Bidden is verboden en zelfs voor diegenen die opstaan om hun benen te rekken staat een vijftal mariniers klaar om de living crap uit je hem te slaan en te schoppen. Het zijn daarnaast ook de eindeloze verhoren die buitengewoon veel indruk maken. Daarbij schromen de Amerikanen niet om zichzelf voor te doen als een Brit om zo bijvoorbeeld meer informatie uit de zogenaamde 'landgenoten' te krijgen. Gelukkig schildert Winterbottom niet alle Amerikaanse militairen af als bad guys; je moet er 64 minuten op wachten voordat er een enkele Amerikaan voorbij komt met goede bedoelingen.

Tussendoor worden de verpletterende beelden afgewisseld met beelden uit de media waarin president Bush stellig beweert dat de gevangenen echte oorlogsmisdadigers zijn en netjes worden behandeld volgens de Conventies van Genève. Heel de wereld weet dat Amerika in de nasleep van 11 september onvergeeflijke fouten heeft gemaakt en het mooiste is dat ze er nog mee wegkomen ook. Zelfs wanneer blijkt dat het drietal onschuldig is worden ze nog enkele maanden vastgehouden omdat ze niet voor de Amerikanen willen werken. Het is haast overbodig om te zeggen dat ze zelfs niet konden rekenen op een welgemeend excuus.

De film eindigt opmerkelijk genoeg nog met een sprankje hoop. De drie vrienden zijn inmiddels herenigd en reizen in 2005 alsnog af naar Pakistan. Hun levens zijn drastisch veranders maar ze zijn het wel met elkaar eens dat ze stuk voor stuk sterker in het leven staan. Een verrassend slot van een verpulverende film.

The Road to Guantanamo is moeilijk verteerbaar en een echte eye-opener ook al weet je dat deze brute mishandelingen en vernederingen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Met een uiterst verzorgde verhaalstijl bewijst Michael Winterbottom weer eens dat hij tot één van de meest veelzijdige fillmmakers van zijn generatie behoort. Een absolute gut-wrenching must see!

Rating:
8.1 / 10 en een Toplist-notering!

World Trade Center (2006)

BIOS
Genre: Drama
Regie: Oliver Stone
Cast: Nicolas Cage, Michael Pena, Maria Bello, Maggie Gyllenhaal

Synopsis:
11 september 2001. Twee Port Authority agenten gaan in de Twin Towers om mensen te redden, wanneer plots de torens ineenstorten. De twee agenten zitten vast in de ruïnes van het World Trade Center. Dit is het verhaal van de grote reddingsactie die volgde na de aanslagen van 11 september.

The Judgement:
Een verfilming van een gitzwarte bladzijde uit de recente Amerikaanse geschiedenis kon natuurlijk niet uitblijven. Recent waren er het aangrijpende United 93 en TV-misbaksel Flight 93 maar nu laat Hollywood pas echt van zich spreken met het zeer lang verwachte World Trade Center waarin alleen de eerste twee vliegtuigen van die ene fatale dag voorbij komen.

Toen bekend werd dat Oliver Stone was aangetrokken voor de regie hielden veel (rechtse) Amerikanen hun hart vast aangezien de regisseur eerder al met o.a. Platoon, Born on the Fourth of July en JFK tegen de zere benen van de Amerikaanse gevestigde orde schopte. Was Stone uit op een complot-film? Helaas niet, het tegenovergestelde is waar. Misschien komt het door het gigantisch floppen van zijn vorige film (Alexander), maar de Amerikaanse regisseur heeft zich blijkbaar laten overhalen tot het maken van een pattriotistische oversentimentele film.

World Trade Center gaat goed van start. We zien hoe 11 september 2001 voor de havenpolitie begon als alle andere dagen; werknemers staan op en gaan naar het werk, collega's dollen met elkaar en de nodige informatie voor die dag wordt uitgedeeld. Op het moment van de aanslagen gaat Stone subtiel te werk. We zien niet meer dan een schaduw van het eerste vliegtuig dat de torens ramt. Vanaf dat moment wordt de kijker meegezogen in een aantal spannende scènes met als hoogtepunt het instorten van de eerste toren dat er zeer realistisch uitziet. Maar wanneer de twee hoofdrolspelers weer bij zinnen komen en beseffen dat ze onder het puin liggen gaat de film bergafwaarts.

Dit lange middenstuk zou de ruggengraat van de film moeten vormen maar verzandt in sentimenteel geouwehoer. De dialogen zijn zo cheesy en over de top dat je als (nuchtere) kijker moeilijk kunt geloven dat dit de gesprekken zijn die John McLoughlin (een zoutloze Nicolas Cage) en Will Jimeno (een verrassende Michael Pena) daadwerkelijk in 2001 moeten hebben gevoerd. Maar dan is de maat nog niet vol want naast de vele gesprekken over religie presteren de filmmakers het ook nog om Jezus himself voorbij te laten komen in een visioen.

Tussen de gesprekken door wordt er vaak geschakeld naar de partners van McLoughlin en Jimeno. Ook dit zijn weer voorspelbare en emotionele scènes maar gelukkig weten karakteractrices Maria Bello en Maggie Gyllenhaal wel wat van hun rollen te maken. Tenslotte is er nog een derde verhaallijn; het verhaal van Dave, een voormalige marinier die naar de rampplek afreist om zo gehoor te geven aan de oproep van God (!). Het is haast ondragelijk om te zien dat dezelfde regisseur die ooit het kritische Platoon inblikte, in World Trade Center de loftrompet afsteekt over de mariniers ("We're not leaving, We're the Marines, you are our mission."). Wat een teleurstelling!

Om te illustreren hoe clichématige Oliver Stone te werk gaat: het meest interessante personage (een hulpverlener die zijn eigenwaarde kwijt is) komt slechts luttele minuten in beeld. Dat is naar het einde van de film waarvan ik toch moet zeggen dat deze laatste 15 minuten mij niet onberoerd lieten. Het zijn de simpele en herkenbare momenten waarmee toch nog een vorm van sentiment wordt opgeroepen. Wie kan immers de beelden niet meer voor de geest halen waarin de hulpverleners bovenop de puinhopen van het WTC staan?

World Trade Center is geen slechte maar helaas wel een zeer voorspelbare film geworden die zonder schroom overduidelijk mikt op het goedkope sentiment. Het begin en einde maken indruk maar het langdradige middenstuk heeft te kampen met ongeloofwaardige dialogen zonder inhoud en visioenen waar je ontoepasselijk van wordt. Amerikanen zullen hiervan smullen maar voor Europeanen is dit wellicht teveel van het goede. Maar meer dan alles zal WTC bij mij de boeken ingaan als de film waarbij de gerespecteerde filmmaker Oliver Stone genadeloos door de mand valt met zijn politiek correcte opvattingen. Bah!

Rating:
6.4 / 10

Little Britain Season 3 (2005)

DVD
Genre: Comedy
Created by: Matt Lucas, David Williams
Cast: Matt Lucas, David Williams, Tom Baker

Synopsis:
Little Britain is een serie die bestaat uit sketches waarin Matt Lucas en David Williams het liefst in de huid kruipen van homoseksuelen, travestieten, corpulerende mensen en gehandicapten.

The Judgement:
De bekroonde BBC-serie is een als 'human interest programma' verpakte sketchshow. Matt Lucas en David Williams voeren allerlei bizarre en marginale Britse typetjes ten tonele. Inmiddels is het tweetal alweer toe aan het derde seizoen.

Vicky Pollard, Emily Howard, Dafydd Thomas, Marjorie Dawes, Sebastian Love, Lou & Andy, Bubbles De Vere, Carol Beer en Judy & Maggie keren allemaal weer terug voor het derde seizoen. Ditmaal wordt de cast aangevuld met o.a. Dudley & Ting Tong, Mrs Emery en Sir Norman Fry. In tegenstelling tot de vorige twee seizoenen komen nu een aantal karakters voorbij die een grap herhalen die eigenlijk maar één of slechts enkele keren leuk is. Zo is er Mrs. Emery die overal (heel veel) plast en een echtpaar waarvan de man stemmetjes begint te doen bij gekruid eten. Dit is an sich leuk maar niet om iedere aflevering opnieuw te zien.

In november verschijnt in Engeland een dvd met daarop een registratie van de live show van Little Britain, gevolgd door een Christmas special op TV. In 2007 zullen Lucas en Williams beginnen aan de opnames van de vierde serie. Op 8 november verschijnen op de Nederlandse dvd-markt de eerste twee seizoenen van deze topserie!

Little Britain is weer scherp, snoeihard en hilarisch maar is tegelijkertijd vanwege een paar matige karakters ook het minste seizoen tot nu toe. Maar voor de fans blijft dit weer een absolute must-see!

Rating:
7.4 / 10 en een Toplist-notering!

C.R.A.Z.Y. (2005)

DVD
Genre: Comedy / Drama
Regie: Jean-Marc Vallée
Cast: Michel Côté, Marc-André Grondin

Synopsis:
25 december 1960. Zachary Beaulieu wordt geboren en begint aan een mooie kindertijd waar Kerstmis en verjaardagen elkaar opvolgen. Maar Zac groeit op en vult zijn leven met muziek, protest en humor. Hij is op zoek naar zijn identiteit, terwijl hij ondertussen er alles aan doet om de aandacht van zijn vader te behouden.

The Judgement:
De 46-jarige regisseur Jean-Marc Vallée trok maar liefst 10 jaar uit voor het schrijven van het scenario. Hierbij kreeg hij hulp van François Boulay die voor de gebeurtenissen in C.R.A.Z.Y. inspiratie putte uit zijn eigen ervaringen als puber.

C.R.A.Z.Y. is een rasechte coming of age-film die de daarbij behorende platgereden paden bewandelt. Dit brengt de nodige voorspelbaarheid met zich mee maar de filmmakers blinken uit in de vertelkunst ervan. Drama en komedie worden naadloos met elkaar gecombineerd en het levensverhaal van Zac speelt zich af in een haast surrealistische wereld die nog het meeste weg heeft van Amelie. Vooral de respectvolle manier waarop de schrijvers omgaan met een moeilijk thema als ontluikende homoseksualiteit oogst bewondering.

De filmmakers weten een uitstekend jaren '70 sfeertje op te roepen. Vooral de art direction, de kostuums en de schitterende muzikale omlijsting zorgen voor een heerlijk nostalgisch en warm aanvoelend sfeertje. Maar het zijn vooral Michel Côté (de vader) en Marc-André Grondin (Zac) die hun personages likeable en geloofwaardig neerzetten en hierdoor ervoor zorgen dat C.R.A.Z.Y. niet de zoveelste standaard en oppervlakkige coming of age-film is geworden.

Muziek speelt een zeer belangrijke rol in C.R.A.Z.Y. Kosten noch moeite werden hiervoor bespaard met als gevolg dat een groot deel van het budget, zo'n € 382.000, moest worden betaald voor de rechten en de regisseur / producer af moest zijn van zijn eigen salaris. Het resultaat mag er echter zijn want nummers van o.a. Pink Floyd, Willie Nelson, Patsy Cline, David Bowie en The Rolling Stones geven de film een extra nostalgische dimensie.

C.R.A.Z.Y. is een heerlijke warm aanvoelende coming of age film dat een moeilijk thema op een respectvolle manier aankaart en die bol staat van de visuele flair, ontroerend acteerwerk, geweldige muziek en een onvergetelijk nostalgisch sfeertje. Toch had het geen kwaad gekunnen om de film een minuut of 20 in te korten want met een speelduur van twee uur is de film iets aan de té lange kant.

Rating:
7.2 / 10

Big Momma's House 2 (2006)

DVD
Genre: Comedy
Regie: John Whitesell
Cast: Martin Lawrence, Nia Long, Emily Procter, Mark Moses

Synopsis:
FBI-agent Malcolm Turner moet weer eens undercover gaan en neemt opnieuw de gedaante aan van 'Big Momma'. Ditmaal moet er iemand in de gaten gehouden worden en Big Momma neemt hiervoor een baan aan als huishoudster bij de verdachte. Het blijkt dat de verdachte echter ook drie nogal vervelende kinderen heeft waar Big Momma het mee aan de stok krijgt.

The Judgement:
In 2000 scoorde Martin Lawrence een grote financiële hit met Big Momma's House die blijkbaar niet door iedereen evengoed gewaardeerd werd. Zes jaar later verschijnt er een overbodige sequel. Wel met wederom Martin Lawrence en Nia Long maar zonder Paul Giamatti, Terrence Howard en Anthony Anderson.

Je stopt Big Momma's House 2 natuurlijk niet in de DVD-speler wanneer je op zoek bent naar een origineel script maar waarom nemen de makers van een comedy zichzelf vaak veel te serieus? Na talloze slechte voorbeelden neemt de serieuze kant van het verhaal (de jacht op een stel criminelen) opnieuw de overhand ten koste van de komisch bedoelde momenten. Zo worden er bijvoorbeeld ellenlange serieuze gesprekken gevoerd tussen Lawrence en collega's waar de kijker niet op zit te wachten. De computer-expert van de FBI dat uiteindelijk een 12-jarig kind blijkt te zijn is de enige soort van geslaagde grap die hierbij te bespeuren valt.

Voor een comedy valt er voor een wat oudere / serieuzere kijker bar weinig te lachen. Tieners zullen ongetwijfeld in een deuk liggen wanneer je Lawrence in een fatsuit in slow-motion over het strand ziet hollen maar velen zullen dit eerder als wansmakelijk ervaren. Het is enkel en alleen de fysieke humor waar de film het van moet hebben en dat is ergerlijk aangezien dezelfde grappen ook al voorbij kwamen in het eerste deel.

De grootste bron van ergenis is echter Martin Lawrence die simpelweg niet grappig is. Misschien ligt het aan het scenario, misschien ligt het aan de magere grappen maar feit is wel dat Lawrence als Big Momma de plank volledig misslaat. Vooral het zeer irritante stemgeluid met piepende kreuntjes en deuntjes doen je de fast forward knop in willen drukken, maar aangezien Lawrence in iedere scène te zien is zie je zo weinig van de film. Ik was al niet gecharmeerd van Lawrence's acteerwerk maar deze productie heeft me ervan overtuigd dat het echt een hele slechte acteur is.

Big Momma's House 2 is niet zo slecht als verwacht maar wat heet: Lawrence is irriatiefactor nummer 1 gevolgd door slechte grappen en een voorspelbaar, slecht uitgewerkt en rommelig scenario. Aan de andere kant kun je stellen dat op deze manier de doelgroep (tieners) wel op hun wenken wordt bediend. Dat dan weer wel.

Rating:
4.0 / 10

Reeker (2005)

BIOS (sneak)
Genre: Horror
Regie: Dave Payne
Cast: Devon Gummersall, Eric Mabius, Tina Ilman, Michael Ironside

Synopsis:
Een groep studenten is op weg naar een rave midden in de woestijn. Wanneer de geplande route plotseling doodloopt, moeten ze overnachten op een verlaten plek in de woestijn. Al snel merken ze dat deze plek een schuilplaats is van iets dat het midden houdt tussen leven en dood en ze zijn hun leven daar niet zeker. Hun enige redding is een blinde student die verhoogde zintuigen heeft.

The Judgement:
Sneakpoint.nl voorspelt aan de hand van een vast patroon wekelijks vele sneaks die in Nederland plaatsvinden. Af en toe hebben ze het bij het verkeerde eind en natuurlijk is dat wanneer ik mezelf verheug op een bepaalde film. In plaats van Zwartboek kregen we het volstrekt onbekende Reeker voorgeschoteld. De ontgoocheling was groot... (behalve voor mijn vriendin dan)

De openingsscène waarin de gruwelijke en onverwachte gebeurtenissen elkaar in rap tempo opvolgen is een heerlijk begin, maar hiermee heb ik hoogtepunt genoemd en zakt de film als een kaartenhuis in elkaar. Niet alleen gaat Reeker gebukt onder een slap scenario (wat overigens niet erg hoeft te zijn voor een horrorfilm), het duurt gewoon veel te lang voordat de film eenmaal op stoom begint te komen en, afgezien van de openingsscène, de eerste doden gaan vallen.

Maar Reeker is vooral een film geworden die voortkabbelt op het bestaande formulewerk en waarvan we de laatste tijd al meer en betere voorbeelden hebben gezien. Ongetwijfeld dat je tijdens het kijken terugdenkt aan Final Destination, The Hills Have Eyes, Wrong Turn, The Texas Chainsaw Massacre en Dead End. Ook al voel je jezelf nu aangetrokken tot deze productie omdat je deze films goed vind; Reeker is in alle opzichten beduidend minder.

De enigste originele invalshoek die Reeker te bieden heeft komt in de vorm van de killer. Het blijft zeer lang onduidelijk wie of wat nu precies de 'grim reaper' is maar de insteek is an sich aardig bedacht. Helaas ebt de spanning weg wanneer de moordenaar in zijn volle glorie verschijnt want de special effects zijn zo onder de maat dat een glimlach niet valt te onderdrukken. Dat zal niet de eerste keer in de film zijn dat je in de lach hebt moeten schieten want de regisseur vond het blijkbaar nodig om zijn film te voorzien van misplaatste humor. Een bovenlichaam dat wegloopt op twee handen, een blinde die van een caravan valt en een tiener die door een raam probeert te springen (okay, die laatste was leuk).

En dan komen we bij het allesverhelderende einde. Je ziet het wellicht niet aankomen en velen zullen het zelfs geniaal vinden maar ook dit is weer een regelrechte kopie van een recente film. Ga er vooral niet over nadenken want dan blijkt dat er veel, heel veel van de voorgaande gebeurtenissen niet kloppen.

Reeker biedt een originele killer en sfeervolle opnamen van het woestijngebied maar vliegt zelfs met een matige snelheid volledig uit de bocht dankzij een voorspelbaar verhaal, misplaatste humor, slechte CGI-effecten en een stompzinnig einde waar niet echt goed over nagedacht is. Enkel en alleen bestemd voor mijn vriendin en de die-hard-horrorliefhebbers.

Rating:
4.4 / 10

Brick (2005)

BIOS
Genre: Arthouse
Regie: Rian Johnson
Cast: Joseph Gordon-Levitt, Nora Zehetner, Lukas Haas, Noah Fleiss

Synopsis:
De einzelganger Brendan Frye duikt de onderwereld in van de high school in zijn woonplaats, om de verdwijning van zijn ex-vriendin te onderzoeken.

The Judgement:
Schrijver en editor Mark Johnson maakte met Brick zijn debuut als regisseur. Hij schreef het scenario al in 1998 en trok zeven jaar uit om de financiering rond te krijgen. Met een schammel budget werd er geschoten in zijn geboorteplaats en de high school in de film is dezelfde als waar Johnson zelf op heeft gezeten. Toch wist hij zichzelf in de kijker te spelen met een cast die bestaat uit aanstormend talent en de eigenzinnige filmstijl die Johnson hier hanteert.

Brick vooroorzaakte in Amerika nogal een grote 'buzz'. Voorzichtigheid was op zijn plaats aangezien Amerikanen nogal kunnen overdrijven maar toch kon ik mijn nieuwsgierigheid niet onderdrukken waardoor ik drie kwartier in de trein moest zitten om toch deze film in de bios te zien. Door veel mensen werd Brick direct vergeleken met Donnie Darko maar laat ik dat misverstand meteen maar uit de wereld helpen; deze vergelijking is totaal misplaatst! Wanneer je dat wel doet zal Brick onherroepelijk tegenvallen maar je zult tevens afbreuk doen aan zowel Donnie Darko als aan Brick.

Wat is er dan zo bijzonder aan deze film? De stijl! Johnson heeft de speurtocht van zijn hoofdpersoon omgegoten naar een film-noir zoals die in de jaren '40 werden gemaakt (veelal met Humprey Bogart in de hoofdrol). Niet alleen de houding van zijn hoofdrolspelers stralen dit uit (Gordon-Levitt loopt net zoals Bogart constant met zijn handen in zijn zakken) maar ook wordt er een oud gangster-taaltje gesproken waarin drugs wordt aangeduid als Brick en kakkers worden vertaald naar Upper-crust. Tel daarbij nog een paar leuke filmverwijzingen op (de manier van claxoneren is een kopie van Bogart's scène in de uber-film-noir classic The Maltese Falcon) en het feest is compleet.

Maar houdt de aparte stijl nog niet op. De omgeving waar het verhaal zich ontvouwt ziet er desolaat uit; het lijkt erop alsof vrijwel alleen maar jongeren in deze plaats te vinden zijn. De grauwe panorama-beelden brengen absoluut een gevoel van eenzaamheid met zich mee, net zoals het hoofdpersonage zichzelf moet voelen. Vele opnamen zijn duister en het kleurenpalet is beduidend minder sterk aanwezig dan in andere films hetgeen bijzondere beelde oplevert (iedereen die de film heeft gezien moet het beeld van het afwateringskanaaltje maar eens voor de geest halen). Brick is een film die erg afwijkt van de normale patronen. Gordon-Levitt laat nauwelijks emotie zien, sommige cruciale gebeurtenissen worden niet getoond en vaak bestaan dialogen enkel uit telefoongesprekken waarbij er geen beelden worden getoond van de gesprekspartner.

Joseph Gordon-Levitt trakteert, na zijn feilloze optreden in Mysterious Skin, de kijker opnieuw op een wel zeer memorabele hoofdrol als de einzelganger Brendan. Dit is niet de typische loner maar een op het eerste oog wat onhandige jongen met bril die naarmate de film vordert uitstekend zijn mannetje blijkt te kunnen staan en die hierbij rap van tong is. Al zijn daden in de film zijn doordachte acties met gegronde motivaties om de waarheid aan het licht te krijgen. Hierbij gaat hij nogal fanatiek en keihard te werk maar dit geweld wordt nooit verheerlijkt en komt juist door Gordon-Levitt goed uit de verf. De rest van de cast acteert zeer naturel maar ze worden ruimschoots overklast door Gordon-Levitt. Zoals het een echte film-noir betaamt ontbreekt op het einde natuurlijk de monoloog van de hoofdrolspeler niet waarop alles uit de doeken wordt gedaan en ook deze test doorstaat Gordon-Levitt met grootse klasse!

Het enige wat ik aan te merken heb op de film is de manier waarop het verhaal wordt verteld. Al vrij snel worden de namen van de betrokkenen genoemd en het zou juist beter voor de film zijn wanneer Brendan aan het graven is, hierbij steeds dieper verzeild raakt en uiteindelijk te maken krijgt met onderwereldfiguren waar hij nog nooit van had gehoord. Gelukkig weet de regisseur het verhaal moeilijker te brengen dan dat het daadwerkelijk in elkaar steekt waardoor toch wel enige spanning gewaarborgd blijft.

Brick is een film die absoluut niet voor iedereen is weggelegd maar diegenen die er voor open staan staat een bijzondere film te wachten. Gordon-Levitt laat zien dat hij één van de beste acteurs is van zijn generatie en zet wellicht één van de meest memorabele acteerprestaties neer die ik dit jaar voorbij heb zien komen. Brick is een meesterlijke film-noir die naadloos is vertaald naar de tegenwoordige tijd. Een zeldzame film die zo afwijkt van de normale thrillers dat ie simpelweg onweerstaanbaar wordt! Ik wil niet te positief klinken maar dit is zo'n film die beter en beter wordt naarmate je hem vaker kijkt.

Rating:
8.3 / 10 en een Toplist-notering!

Nip/Tuck Season 3 (2005)

DVD
Genre: Drama
Created by: Ryan Murphy
Cast: Dylan Walsh, Julian McMahon, Joely Richardson, John Hensley, Roma Maffia, Kelly Carlson, Bruno Campos, Rhona Mitra

Synopsis:
Hij ? of is het een zij? ? kerft, zij dichten de wonden. Hij verminkt, zij genezen. Plastisch chirurgen Sean McNamara en Christian Troy hebben zich plechtig voorgenomen om de slachtoffers van de ongrijpbare, mysterieuze serial slasher die The Carver wordt genoemd, te helen, letterlijk weer heel te maken. Maar om de gapende wonden in hun eigen familie- en beroepsleven te dichten, schieten hun bejubelde technische vaardigheden pijnlijk te kort. Dylan Walsh en Julian McMahon hernemen hun rollen voor het sensationele derde seizoen van de reeks die bol staat van erotiek, suspens en onderhuidse spanningen.

The Judgement:
Nip/Tuck draait om de twee uiterst succesvolle plastisch chirurgen Sean McNamara en Christian Troy. Sean is de brave huisvader terwijl Christian er een flamboyant vrijgezellenbestaan op na houdt. In het tweede seizoen kwam de onderlinge relatie tussen de twee op scherp te staan en het seizoen werd afgesloten met een enorme cliffhanger waarin Christian werd belaagd door The Carver.

Het moge geen verrassing zijn dat Christian de aanval heeft overleefd want zonder hem (of Sean) zou de serie niets voorstellen. Het duurt echter niet lang voordat de kijker weer een grote (over)dosis drama krijgt geïnjecteerd waarbij vooral Christian het moet ontgelden. Sean raakt dankzij zijn scheiding met Julia in een midlife-crisis terwijl zijn ex-vrouw een kuuroord begint met de assistente van McNamara/Troy en Gina. De spanningen tussen Sean en Matt, die de gebeurtenissen rond Ava nog niet heeft verwerkt, neemt een explosieve wending en de vraag is of dat die relatie nog gelijmd kan worden.

Alsof de serie nog niet genoeg heeft aan de verschillende dramatische maar ijzersterke verhaallijnen draait het in het derde seizoen ook om de identiteit van The Carver. Aangezien bedenker en schrijver Ryan Murphy de serie voorziet van dubbele bodems is zowat iedereen een verdachte. Het leuke is dat je na een afleveringen al denkt te weten wie The Carver is maar het lukt de makers om je vooral in de laatste twee afleveringen met de ene na de andere verrassing om de oren te meppen.

Natuurlijk zijn ook de bloederige operaties weer van de partij maar in dit derde seizoen balanceren deze op het randje van het toelaatbare. Vooral de 300 kilo wegende vrouw die vergroeit is met haar sofa levert wansmakelijke scènes op waarin haar huid stukje voor stukje wordt weggesneden. Maar ook een gezichtstransplantatie en een versteende foetus (!) bieden soms wat ongemakkelijke momenten. Toch worden voortdurend de ethische kwesties behandeld die hierbij komen kijken waardoor de integriteit behouden blijft en daar schuilt ook zeker de kracht van de serie in.

Het derde seizoen is wel het minste seizoen tot nu toe. Dat is te wijten aan de onevenwichtigheid van de diverse verhaallijnen. Zo worden in de eerste afleveringen de gebeurtenissen rond de daden van The Carver uitvoerig belicht om net zo snel weer op de achtergrond te verdwijnen om zodoende plaats te maken voor de problemen in de privélevens van de chirurgen. Pas in de laatste paar afleveringen treedt The Carver weer op de voorgrond en dan is er nauwelijks meer plaats voor het drama. Ook wordt er meer dan ooit een loopje genomen met de geloofwaardigheid. De laatste aflevering waarin Sean en Christian als ware detectives op onderzoek uit gaan is hier debet aan.

Nip/Tuck Season 3 is het minste seizoen tot nu toe maar wat heet: de uitgebalanceerde verhaallijnen zijn opnieuw ijzersterk, het acteerwerk is weer van een zeer hoog niveau en de operaties met ethische vragen zijn weer zeer interessant. Toch begin ik mezelf langzaam af te vragen hoe lang het hoge niveau van de serie gehandhaaft kan blijven.

Rating:
7.6 / 10 en een Toplist-notering!

The World's Fastest Indian (2005)

DVD
Genre: Adventure
Regie: Roger Donaldson
Cast: Anthony Hopkins, Dan Moody, Diane Ladd, Bruce Greenwood

Synopsis:
De excentrieke Nieuw Zeelander Burt Munro (Anthony Hopkins) droomt er sinds zijn jeugd al van ooit het snelheidsrecord te breken op zijn Indian motor en wijdt zijn leven aan het perfectioneren van zijn klassieke motor. Niets of niemand kan Burt Munro ervan weerhouden om zijn dromen te verwezenlijken. Hij vertrekt naar de Bonneville zoutvlaktes in Utah voor de ultieme test van zijn Indian tijdens de Speed Week. Ook bekend onder de alternatieve titel: Burt Munro: The World's Fastest Indian

The Judgement:
De inmiddels alweer 68-jarige Sir Anthony Hopkins heeft een lange carrière achter de rug met (memorabele) rollen in o.a. A Bridge Too Far en The Elephant Man, maar zijn grote doorbraak kwam natuurlijk met zijn rol als Dr. Hannibal Lecter in The Silence of the Lambs. Sindsdien maakt Hopkins minimaal twee films per jaar en dat zijn eigenlijk altijd wel producties waar de gemiddelde filmliefhebber naar uitkijkt.

De film is gebaseerd op ware gebeurtenissen maar zeer weinig Nederlanders zullen ooit van Burt Munro gehoord hebben. Hij presteerde het om in de jaren '60 met een aftandse Indian motor een snelheidsrecord te vestigen. Een record dat vandaag de dag nog altijd fier overeind staat.

The World's Fastest Indian valt het beste te omschrijven als een kruising tussen een roadmovie en een sportfilm met alle bijbehorende clichés. Vooral wanneer Munro aan zijn reis begint en een bonte stoet personages de revue passeert lijkt de film veel weg te hebben van The Straight Story, alhoewel moet worden gezegd dat deze film nergens het meesterlijke niveau haalt van David Lynch' huzarenstukje. Ook de muziek roept herinneringen op want de pianoklanken lijken verdacht veel op de score van American Beauty.

Dankzij de platgereden paden die worden bewandeld is de film voorspelbaar van A tot Z maar daar draait het hier niet om. Het gaat ook niet om de diepgang en de mooie spectaculaire racescènes op het eind van de film maar waar het hier wel om gaat is de uitstekende vertolking van Anthony Hopkins als Burt Munro. Het is enkel en alleen Hopkins die de film naar een hoger niveau tilt. Hij speelt zijn personage zo ontwapenend dat je een hart van steen moet hebben om geen sympathie voor het personage te krijgen. Burt Munro was een vastbijtertje met een onvoorstelbaar doorzettingsvermogen. Hij was ietswat naïef maar legde niemand een strobreed in de weg en was vooral zeer charismatisch.

Het enige wat ik aan te merken heb op deze verder uitstekende productie is dat de film vaak veel te zoet wordt geserveerd. De mensen die Munro op zijn reis ontmoet zijn gewoon veel te aardig en behulpzaam dat je deze karakters moeilijk serieus kunt nemen. Natuurlijk waren veel mensen behulpzamer in de jaren '60 vergeleken met nu maar toch...

The World's Fastest Indian is een lekkere feelgoodmovie die zeer aangenaam tijdverdrijf biedt. Echt hoogdravend is het allemaal niet en de film is veelal veel te zoet, maar Anthony Hopkins is ijzersterk als Burt Munro en hij zorgt ervoor dat de film toch een (kleine) indruk achterlaat. Jammer dat dit soort films tegenwoordig veel te weinig meer worden gemaakt.

Rating:
7.1 / 10

Freedomland (2006)

DVD
Genre: Crime / Drama
Regie: Joe Roth
Cast: Samuel L. Jackson, Julianne Moore, Edie Falco, Ron Eldard, William Forsythe

Synopsis:
Brenda Martin (Moore) strompelt aangeslagen de Eerste Hulp in Dempsy, New Jersey binnen en beweert dat een zwarte man haar auto heeft gestolen met haar vier jaar oude zoon op de achterbank. Detective Lorenzo Council (Jackson) heeft zijn bedenkingen bij Brenda's verhaal, maar start toch een grootschalig onderzoek, waarbij hij hulp krijgt van een groep moeders die naar verdwenen kinderen zoeken. Gedurende het onderzoek nemen de spanningen tussen het voornamelijk 'zwarte' Dempsy en het overwegend 'blanke' buurstadje Gannon toe.

The Judgement:
Producent Joe Roth kan het niet laten om af en toe zelf op de regiestoel te kruipen zij het wel met weinig succes, want films als Streets of Gold (`1986), Revenge of the Nerds II (1987), Coupe de Ville (1990), America's Sweethearts (2001) en Christmas with the Kranks (2004) staan nu niet bepaald bekend als meesterwerkjes. Toch kon Roth rekenen op een gelauwerde cast en wist hij zelfs Samuel L. Jackson te strikken die het indertijd al druk zat had met de opnames van The Man en Snakes on a Plane.

Voor het scenario werd Richard Price aangetrokken die eerder als schrijver o.a. verantwoordelijk was voor The Color of Money (1986), Sea of Love (1989), Mag Dog and Glory (1993), Clockers (1995), Ransom (1996) en Shaf (2000). Stuk voor stuk interessante producties en daarom is het des te vreemder dat Price aan komt zetten met een misbaksel van een scenario voor Freedomland, dat nota bene gebaseerd is op zijn eigen boek.

Een hele zwarte woonwijk dat drie dagen lang door blanke agenten wordt afgesloten en waarbij niemand erin of eruit mag alleen maar om informatie los te krijgen rond een carjacking dat in het holst van de nacht plaatsvond en dat wellicht door niemand is gezien. Wie verzint in godsnaam zoiets? Het moge duidelijk zijn dat geloofwaardigheid hier zeer ver te zoeken is.

Met een speelduur van een krappe twee uur is Freedomland aan de veel te lange kant. Er gebeurt weinig, de clash tussen de bewoners en agenten blijft (lang) uit en veel scénes hadden veel en veel korter gemogen zoals een verhoorscène van haast 10 minuten lang. Naarmate de film vordert wordt het er allemaal niet beter op en tot overmaat van ramp besluit het hoofd van de politie om na de ontknoping van het verhaal de blokkade nog steeds niet op te heffen.

Dan mag je nog zo'n goede cast in de gelederen hebben, met een uberslecht verhaal als deze kom je natuurlijk niet ver. Samuel L. Jackson doet het niet onaardig maar hij acteert teveel op de automatische piloot, iets dat hij de laatste tijd steeds vaker laat zien. Edie Falco heeft een magere rol waarbij ze met haar zwart geverfde haar haast onherkenbaar voorbij komt, Ron Eldard zet net zoals in The House of Sand and Fog weer een lekkere foute agent neer en William Forsythe is vooral heel ingetogen als collega van Jackson maar is helaas te weinig in beeld. Julianne Moore stelt teleur en werkt erg vaak op de zenuwen. Vanaf de eerste minuut is ze compleet hysterisch en als kijker krijg je geen emotionele binding met het karakter waardoor haar lot je simpelweg koud laat.

Freedomland probeert een duistere film te zijn maar kent één van de zwaktste en meest onrealistische scenario's die ik ooit voorbij heb zien komen. De op de automatische piloot-acterende Samuel L. Jackson kan de film niet redden en de binding met Moore's personage is mijlenver te zoeken. Een zeer saaie en tergend langzaam voortkabbelende film.

Rating:
4.1 / 10

Half Light (2006)

DVD
Genre: Thriller
Regie: Craig Rosenberg
Cast: Demi Moore, Henry Ian Cusick

Synopsis:
Rachel Carlson (Demi Moore) is een succesvol schrijfster van thrillers. Aan haar geluk komt abrupt een eind als haar zoontje van vijf verdrinkt en haar huwelijk op de klippen loopt. Ze raakt behoorlijk in de war. Wanneer zij via een vriend een huisje huurt in een afgelegen dorpje in Schotland, hoopt zij in alle vrede haar rouwproces te kunnen verwerken. Haar rust wordt wreed verstoord door een reeks gruwelijke en onverklaarbare moorden, waardoor haar paranoia groeit.

The Judgement:
Na het floppen van Passion of Mind liet Demi Moore het acteren voor wat het was totdat ze drie jaar geleden opeens opdook voor een bijrol in Charlie's Angels: Full Throttle. In Half Light vertolkt ze sinds zes jaar weer eens een hoofdrol.

Na een aardige maar voorspelbare openingsscène moet de thriller-liefhebber verdacht lang wachten voordat Half Light op stoom begint te komen want in de eerste drie kwartier is het vrijwel alleen maar drama wat de klok slaat. Vooral wanneer ze een affaire begint met een vuurtorenwachter vrees je dat de film alleen nog maar downhill kan gaan.

In het tweede bedrijf weet regisseur Craig Rosenberg wel het één en ander goed te maken door de paranoïa van Moore goed in beeld te brengen en de kijker om de oren te slaan met enkele schrikmomenten die vaak wel wat voorspelbaar zijn en begeleidt worden door vreselijke koormuziek. Toch gaat Half Light naarmate de film vordert gebukt onder een rampzalig scenario waarbij het constant onduidelijk is wat de intentie van de filmmakers was. Is dit nu een drama? een who-dunn-it-thriller of een paranormale film? Wanneer de ontknoping wordt gepresenteerd besef je dat dit scenario toch zeer veel onwaarschijnlijkheden kent.

Het verhaal speelt zich af in Schotland (Demi Moore is uiteraard de enige Amerikaanse) en dat levert schitterende beelden op ondanks dat de film is opgenomen in Engeland en Wales (!). De mooie opnamen zorgen ervoor dat de film beter uitpakt dan dat ie daadwerkelijk is. Het acteerwerk van Demi Moore kan er mee door en dat is een knappe prestatie voor iemand die na zo'n lange afwezigheid weer terugkeert.

Half Light biedt aardig tijdverdrijf maar het rampzalige scenario dat hinkt op drie gedachten gooit serieus veel roet in het eten. Hopelijk zien we Demi Moore vaker terug in soortgelijke rollen maar hopelijk kiest ze wel een betere productie uit.

Rating:
5.0 / 10

Carnivàle Season 2 (2005)

DVD
Genre: Arthouse
Created by: Daniel Knauf
Cast: Nick Stahl, Clancy Brown, Michael J. Anderson, Clea DuVall

Synopsis:
HUN REIS, HUN STRIJD, ONZE TOEKOMST Aan de vooravond van de beslissende strijd tussen Goed en Kwaad delen twee machtige figuren, verdeeld door het lot, één missie. Ben Hawkins en broeder Justin zoeken in een race tegen de klok naar de mysterieuze en ongrijpbare Henry Scudder - en het lot van de wereld hangt af van wie hem als eerste vindt...

The Judgement:
Daniel Knauf, de bedenker van deze serie, had oorspronkelijk zes seizoenen gepland maar na 2 seizoenen (24 afleveringen) werd door HBO de stekker uit Carnivàle getrokken vanwege tegenvallende kijkcijfers en te hoge productiekosten.

Seizoen twee gaat net zoals in het eerste seizoen heel langzaam van start maar weet de aandacht opnieuw zeer goed vast te houden dankzij de zeer goed uitgewerkte karakters en de briljante 'look' van de film wat alleen al op zich het bekijken van de serie meer dan waard is. Wel wordt de sfeer langzaam maar zeker grimmiger dan voorheen en de kijker weet dat er iets onheilspellends op komst is.

Halverwege het seizoen schiet Carnivàle in een rake stroomversnelling, iets dat haaks staat op de voorgaande rustig voortkabbelende afleveringen. Het schoolvoorbeeld hiervan is dat er 18 afleveringen geheimzinnig wordt gedaan over wie nu precies Management en Henry Scudder zijn en de kijker in één aflevering duidelijk wordt wie dit zijn. Een beetje jammer want zo wordt het tweede seizoen wel onevenwichtig.

Na deze onthullingen blijken de makers het tempo er zeer goed in te houden en de ene na de andere wereldvreemde gebeurtenis komt voorbij. Door het haast tastbare apocalyptische gevoel moest ik vaak terugdenken aan Stephen King's miniserie The Stand.

De grote hamvraag is natuurlijk of dat Carnivàle afsluit met een passend einde en helaas moet ik die vraag beantwoorden met een grote NEE! Ik kreeg juist het sterke gevoel dat de serie nu pas echt moet gaan beginnen. De cliffhanger is één van de spannendste ooit hetgeen een haast ondraaglijk gevoel losmaakt bij de fervente aanhanger van de serie.

Carnivàle Season 2 is spannender maar tegelijkertijd ook onevenwichtiger dan het eerste seizoen. Het acteerwerk, de uitstraling van de serie en de verhaallijnen zijn wederom ongekend en ijzersterk, maar het is zo verschrikkelijk jammer dat het einde nog zoveel vragen open laat.

Rating:
9.1 / 10 en een Toplist-notering!

About The Extra's:
In een zoektocht naar antwoorden op de vraag hoe de verhaallijnen van de nooit gemaakte resterende 4 seizoenen eruit zagen kreeg ik teleurstellend genoeg helemaal geen antwoorden. Naast een gebruikelijke audiocommentaar vind je wel:
Museum of Television & Radio: een 30-minuten durende paneldiscussie met de cast & crew van de serie waarin de standaardvragen voorbij komen over hoe de audities verliepen, wat de acteurs zagen in hun rol en hoe het werken op de set was. De interessantste anekdote komt van Daniel Knauf hoe hij vertelt hoe de serie is ontstaan.
Creating the Scene: Er wordt stap voor stap uitgelegd hoe een handvol complexe scènes tot stand kwamen. Vooral bij de eerste scène is het intrigerend om te zien wat er allemaal bij komt kijken.
Magic & Myth - The Meaning of Carnivàle: een 30-minuten durende docu over het concept en de mythologie achter de serie. Vermakelijk om naar te kijken maar je krijgt weinig boeiende informatie.

Wonderland (1999)

DVD
Genre: Drama
Regie: Michael Winterbottom
Cast: Gina McKee, Shirley Henderson, Molly Parker, Ian Hart, Stuart Townsend

Synopsis:
Debbie, Nadia en Molly zijn zussen. Molly staat op het punt te bevallen van haar eerste kindje. Debbie doet haar best om Jack, haar zoontje van 9, in haar eentje op te voeden. Toch kan ze geen afstand nemen van het nachtelijke uitgaansleven. Nadia is op zoek naar haar 'soulmate' en denkt heil gevonden te hebben in de contactadvertenties van de krant. Hun doel is bekend en universeel:hoe vinden ze een stukje geluk in de draaimolen van het moderne leven?

The Judgement:
Michael Winterbottom staat bekend als één van de productiefste filmmakers van het moment die ieder jaar zeker één of twee films regisseert. Hierbij lijkt hij van alle markten thuis. Van het op een pornografische manier in beeld brengen van een liefdeskoppel (9 Songs) tot een science-fiction-achtig drama (Code 46) en van een docu-vluchtelingsdrama (In This World) tot het volgen van een pionier in de muziekwereld (24 Hour Party People); Winterbottom draait er zijn hand nergens voor om.

De verhaallijnen die in het begin van Wonderland worden uitgestippeld hebben veel weg van een veredelde soap waardoor het vrij moeilijk is om jezelf te verplaatsen in de personages. Toch lukt het de Britse regisseur om dankzij een paar onverwachte sub-plotjes de kijker te verrassen waardoor de film niet zo voorspelbaar uitpakt zoals ik na een kwartiertje had verwacht.

Het nadeel van een film waarin meerdere verhaallijnen worden gevolgd is dat deze lang niet altijd even sterk zijn. Toch slaagt Winterbottom erin om de drie verhaallijnen boeiend te houden waardoor de aandacht van de kijker niet verslapt. Wel vond ik het een beetje jammer dat de drie episodes met elkaar in verbinding stonden (de drie hoofdrolspeelsters zijn zussen van elkaar) terwijl de film zich afspeelt in de grote metropool Londen. De sterkste verhaallijn is ongetwijfeld die van de hoogzwangere Molly en haar man Eddie waarbij laatstgenoemde zijn baan verliest en ontdekt hij helemaal niet klaar is voor het vaderschap.

Op visueel gebied vond ik Wonderland toch wel aan de magere kant. De filmmakers proberen de film op te leuken met losse camerabewegingen, fel kleurgebruik en korrelig beeld maar dit roepte bij mij meer irritatie dan bewondering op. Deze aanpak moest het realisme ten goede komen maar juist in de emotionele en dramatische scènes stoort deze beeldtaal.

Gelukkig is aan de andere kant het acteerwerk zeer uitstekend. Shirley Henderson is prima gecast als de scherpzinnige en sarcastische alleenstaande zus die een paar prachtige one-liners krijgt toebedeeld. Molly Parker weet veel sympathie en medelijden op te wekken bij de kijker wanneer haar partner langzaam maar zeker het steeds zwaarder krijgt. Tenslotte weet Gina McKee de meeste indruk te maken als de naar liefde hunkerende en naïeve Nadia die misschien wel het meest trieste personage van de drie is.

Wonderland lijkt aanvankelijk heel soapachtig uit te pakken maar dankzij uitmuntend acteerwerk, boeiende sub-plotjes en enkele emotionele scènes die er goed in hakken weet Michael Winterbottom toch weer een opmerkelijke film neer te zetten waarbij de filmstijl toch enige irritatie opwekte.

Rating:
6.6 / 10

Women on the Verge of a Nervous Breakdown (1988)

DVD
Genre: Comedy / Drama
Regie: Pedro Almodóvar
Cast: Carmen Maura, Antonio Banderas

Synopsis:
Een vrouw is vastbesloten de man te vinden die haar zwanger heeft gemaakt, en haar vervolgens verlaten heeft. Al gauw ontdekt ze dat ze niet het enige slachtoffer van de man is. Tevens bekend onder de originele Spaanse titel Mujeres al Borde de un Ataque de Nervios.

The Judgement:
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar kan al jaren rekenen op een vaste schare fans. Zijn vroegere werk is doorspekt met zwartgallige humor en kent vaak als vaste thema's satire, seksualiteit en menselijke verwarring. De film La Flor de mi secreto uit 1995 betekende een keerpunt in Almodóvar's werk. De nadruk werd meer gelegd op emoties en de vaste thema's werden vervangen door tederheid, schoonheid en verdriet. Bij het grote publiek raakte de regisseur bekend dankzij Todo sobre mi madre uit 1999 die bekroond werd met Oscar voor beste niet-Engelstalige film en de prijs voor de beste regie op het filmfestival van Cannes.

12 jaar voordat de regisseur de serieuze kant op ging en zijn grootste successen behaalde met Todo sobre mi madre, Hable con ella, La mala educacion en Volver, ging hij nog één keer voluit met Women on the Verge of a Nervous Breakdown, een film waarin een hoofdrol is weggelegd voor wereldvreemde personages, absurde gitzwarte humor en een verhaaltempo waar je u tegen zegt.

Niet iedereen kan de humor in Pedro Almodóvar's werk waarderen maar deze film zit zo volgepropt met zijn typische spitsvondige humor dat je echt een liefhebber hiervan moet zijn om optimaal van de film te kunnen genieten. Het uitstekende acteerwerk is hier zeker ook debet aan want vooral hoofdrolspeelster Carmen Maura draagt, zoals vaker, de film uitstekend met haar licht aangezette neurotische rol. Let ook even op de heerlijke bijrol van een haast onherkenbare en nerdy Antonio Banderas. Zeer humoristisch!

Op de art direction valt wederom zeer weinig aan te merken. Het waanzinnige kleurenpalet wordt van stal gehaald en de muziek is voor een Almodóvar-film vrij ingetogen maar valt nu des te meer op.

Women on the Verge of a Nervous Breakdown komt het beste tot zijn recht wanneer je zo min mogelijk weet over het plot. Het acteerwerk van vrijwel de gehele cast is aanstekelijk omdat ze er zichtbaar plezier in hebben en de talrijk aanwezige humor doet je vaak schuddebuiken van het lachen. Eén van Almodóvar's aangenaamste films om naar te kijken!

Rating:
7.7 / 10 en een Toplist-notering!

Transamerica (2005)

DVD
Genre: Drama
Regie: Duncan Tucker
Cast: Felicity Huffman, Kevin Zegers

Synopsis:
Bree is een conservatieve transsexueel. Ze werkt hard en spaart elke cent om de laatste operatie te kunnen betalen, die van haar eindelijk een echte vrouw zal maken. Dan krijgt ze een telefoontje van een zekere Toby, die haar zoon blijkt te zijn, veroorzaakt door een onhandig avontuurtje. Toby blijkt ook nog eens in de gevangenis te zitten in New York. Bree gaat op aanraden van haar therapeute dan toch maar naar New York om haar zoon op te halen. Deze heeft geen enkel idee hoe de vork in de steel zit en Bree besluit dat voorlopig maar zo te houden.

The Judgement:
Duncan Tucker woonde in zijn studentijd samen met studiegenoot Katherine Connella toen die op een avond tijdens een gesprek vertelde dat ze vroeger is opgevoed als een jongen en later een 'sexchange' had ondergaan. Daar moet een verhaal in zitten moet Tucker hebben bedacht toen hij besloot om zowel het script als de regie voor zijn rekening te nemen.

Een film over een transseksueel valt of staat natuurlijk met de vertolking van het personage en Felicity Huffman zet een zeer indrukwekkende hoofdrol neer. Je kunt de ster uit Desperate Housewives haast onmogelijk herkennen. De stem is zwaar (ze moest buiten de set dezelfde toon gebruiken om de stem niet kwijt te raken), de loopjes zijn geloofwaardig en toch blijft ze altijd iets mannelijks houden zoals wanneer ze gaat zitten met haar benen iets uit elkaar.

Het scenario roept bij mij echter gemengde gevoelens op. Transamerica is redelijk voorspelbaar maar dat hoeft geen probleem te zijn aangezien de regisseur een eerlijk drama wilde vertellen dat hij heeft voorzien van een licht komische noot. Hij stipt de problematiek van een transseksueel wel aan maar gaat deze niet voorzien van zwaar op de maag liggende scènes. De humor uit zich in het voorbijkomen van een diversiteit aan personages tijdens de roadtrip van Bree en Toby maar gelukkig komt er geen humor voorbij die ten koste gaat van het hoofdpersonage. Deze luchtige aanpak is verfrissend want films over transseksuelen die niet depressief van aard worden zijn ook op één hand te tellen.

Het probleem ligt echter bij het introduceren van de ouders van Bree. Deze traditioneel ingestelde oudjes (vooral de moeder) reageren zo wansmakelijk en voorspelbaar op het feit dat hun zoon een transseksueel is dat dit gegeven totaal niet in de lijn van de film past. Hierbij krijgt Bree zulke grove opmerkingen naar haar hoofd geslingerd dat je als kijker vol onbegrip zit te kijken naar de lijmpogingen van Bree. Deze scènes doen serieus afbreuk aan het resultaat en het is jammer dat de filmmakers dit blijkbaar niet in de gaten hadden.

Transamerica bewijst dat er ook films over transseksuelen kunnen worden gemaakt die niet zwaar op de maag hoeven te liggen. Felicity Huffman zet een memorabele hoofdrol neer als de charismatische Bree en dankzij een handjevol kleurrijke personages en aanstekelijke muziek is Transamerica een alleraardigste film geworden. Het is alleen jammer dat de subplot rond de ouders zo geforceerd aanvoelt en dat het zo lang moet duren voordat Bree haar grote geheim bekend aan Toby.

Rating:
7.1 / 10

Snakes on a Plane (2006)

BIOS (sneak)
Genre: Action / Thriller
Regie: David R. Ellis
Cast: Samuel L. Jackson, Julianna Margulies, Nathan Phillips, Rachel Blanchard

Synopsis:
Een FBI-agent moet een kroongetuige in een zaak tegen een maffiabaas vervoeren per vliegtuig van Hawaï naar Los Angeles. Het probleem is echter dat diezelfde maffiabaas het vliegtuig heeft volgeladen met een verscheidenheid aan giftige slangen, die ook nog eens losgelaten worden.

The Judgement:
Iedereen die een beetje op de hoogte is van de ontwikkelingen in filmland zal de hype rondom Snakes on a Plane niet ontgaan zijn. Vanaf het moment dat de opzet en de naam van de hoofdrolspeler bekend was begon een ware internethype die vergelijkbaar was met die van The Blair Witch Project. De filmstudio ontging deze hype niet en die besloot om er nog eens een flinke marketingcampagne tegen aan te gooien. Er werd gespeculeerd over de verschillende manieren waarop slangen aan zouden kunnen vallen, de potentiële afgezaagde B-dialogen en er werd zelfs al gesproken over sequels alvorens de film was afgemonteerd.

De film laat zich in een paar simpele woorden omschrijven; slangen in een vliegtuig die de passagiers aanvallen. Het verhaal is zo simpel dat ik mezelf afvraag waarom nog nooit iemand eerder met zo'n idee op de proppen is gekomen. De rol van de FBI-agent is Samuel L. Jackson natuurlijk op het lijf geschreven want een door de fans zelfbedachte quote als "Enough is enough! I have had it with these motherfucking snakes on this motherfucking plane!" kan natuurlijk niemand anders cooler brengen dan mister badass himself.

Snakes on a Plane mag dan wel simpel zijn qua opzet maar het dient in ieder geval het publiek op hun wenken zonder zichzelf hierbij serieus te nemen. Een diversiteit aan slangenaanvallen is soms echt spannend maar heel vaak ook humoristisch (slang aan je edele delen, slang aan een borst, slang aan een kont). Omdat het overduidelijk is dat de meeste slangen uit de digitale trucendoos komen creeëren de filmmakers een pulpachtig geheel dat veel weg heeft van een (dure) B-film. Nergens wordt de film echt hilarisch maar de snedige oneliners en de inside-jokes zorgen voor de komische noot die heel erg lekker smaakt.

Is er dan niets aan te merken op SoaP? Jawel, na een uurtje merk je dat het scenario op een dood spoor belandt doordat de ideeën een beetje op zijn. De slangen zijn voor even tegengehouden maar een nieuw probleem dient zich aan; de airco valt uit! Een slap idee maar het is in ieder geval weer een excuus om Jackson in een donkere ruimte te laten kruipen om aldaar gewapend met een gasbrander de strijd aan te gaan met nog meer slangen. Echter, het irritantste gedeelte van de film is wanneer er wordt overgeschakeld naar de grond waar Jackson's baas een race tegen de klok voert om op tijd het tegengif te bemachtigen.

Snakes on a Plane is een dolle achtbaansrit waarin actie, horror en comedy worden gemixed tot een zeer smakelijk geheel. Een geweldige maar oersimpele popcornfilm die zichzelf niet te serieus neemt en daardoor bestemd is voor een heel erg groot publiek. Eén van de vermakelijkste en leukste no-brainers van 2006!

Rating:
7.3 / 10

Flight 93 (2006)

DVD
Genre: Drama
Regie: Peter Markle
Cast: Brennan Elliott, Kendall Cross

Synopsis:
Op 11 september 2001 wordt United Airlines vlucht 93 gekaapt door terroristen en gaat op weg naar Washington DC. De passagiers in het vliegtuig besluiten vervolgens om samen te werken en te proberen het vliegtuig weer in eigen handen te krijgen, zodat ze de terroristische aanslag kunnen voorkomen.

The Judgement:
Alle potentiële kassuccessen komen in meervoud dus op het moment dat het zeer indrukwekkende United 93 in de bios draait, probeert een andere filmmaatschappij verwarring te zaaien en munt te slaan door Flight 93 op DVD te lanceren.

Alhoewel beide films over dezelfde gebeurtenissen verhalen is het grootste verschil dat in Flight 93 de camera niet van boord gaat om de chaos in beeld te brengen bij de luchtverkeersleiding en zich alleen maar focust op hetgeen wat op 11 september in het vliegtuig gebeurd zou kunnen zijn.

Aan alles is af te zien dat Flight 93 een snel in elkaar gedraaide TV-film is; het acteerwerk van totaal onbekende acteurs is zeer mager, de buitenbeelden van het vliegtuig zijn dramatisch slecht en de toch al sentimentele laatste gesprekken met het thuisfront worden overgoten met een sterk riekende pattriotistische saus. Ook blijkt dat de filmmakers onvoldoende onderzoek hebben verricht waardoor kleine maar belangrijke details niet waarheidsgetrouw worden weergegeven. Een voorbeeld hiervan is dat de vermeende terroristen volgens deze film allemaal langs elkaar zaten terwijl ze werkelijkheid verspreid door het vliegtuig zaten.

Ondanks de speelduur van een krappe 90 minuten voelt de film toch behoorlijk lang aan. Nadat de openingscredits op je scherm voorbij zijn gerold duurt het niet lang voordat de kapers hun rode Rambo-bandjes ombinden (niemand van de andere passagiers vindt dit vreemd) net voordat ze het vliegtuig kapen. Wat hierna volgt is een patroon dat zichzelf constant herhaalt; terroristen schreeuwen en dreigen, de overige passagiers smeden plannen en raken op eendezelfde manier in paniek en wisselen dit aan de lopende band af met emotionele gesprekken met familie en dierbaren. Kortom, veel te mager om een speelfilm mee te vullen.

Flight 93 probeert de gebeurtenissen aan boord van vlucht 93 op 11/9 op een geloofwaardige manier te benaderen maar verzandt in dik aangezette sentimentele momenten waardoor de film mede dankzij de zeer lage productiewaarden makkelijk kan worden vermeden. Eén ding is zeker; wanneer je United 93 al hebt gezien, dan kun je deze film missen als kiespijn.

Rating:
4.5 / 10

Langer Licht (2006)

DVD
Genre: Drama
Regie: David Lammers
Cast: Raymond Thiry, Dai Carter, Melody Klaver

Synopsis:
De boksschoolhouder Lucien (Raymond Thiry) leeft voor het trainen van zijn jonge leerlingen. Na een tragisch ongeluk is hij mentaal niet meer in staat om voor zijn vijtienjarige zoon Mitchel (Dai Carter) te zorgen. Hij laat de jongen alleen achter en trekt zich terug. Voor hij zijn leven weer kan oppakken, moet hij eerst zijn eigen verdriet onder ogen zien.

The Judgement:
David Lammers won in 2001 een Gouden Kalf en de Tuschinski Award met zijn afstudeerfilm De Laatste Dag van Alfred Maassen. Hierna maakte hij TV-producties als Snacken en de Tiger Cub-winnende korte poëtische film Veere. Gewapend met een budget van 9 ton en geschoten op het dure 35mm-formaat maakte Lammers met Langer Licht zijn debuut als speelfilmregisseur. De film werd net als Guernsy, Het Zwijgen en Diep, geproduceerd in het kader van 'De Oversteek', een initiatief van de VRPO en het Filmfonds om beginnende filmmakers een kans te geven.

De regisseur koos ervoor om zijn tragische verhaal af te laten spelen in de zomer van een broeierig Amsterdam-Noord waar de multiculturele samenleving lijkt te zijn uitgevonden maar waar niets te doen lijkt. Iedereen slentert maar een beetje over de straten, de jongeren hangen maar wat rond en aan de zwoele dagen lijkt maar geen geen einde te komen. Lammers weet deze sfeer zo realistisch over te brengen alsof de film geregisseerd was door een routenier.

Technisch valt er weinig tot niets aan te merken op Langer Licht. Dit is een film die geen groteske dialogen nodig heeft maar het juist moet hebben van de beeldtaal. Met het vaak onscherp in beeld brengen van de voor- en achtergrond lijkt Lammers heel goed gekeken te hebben naar het werk van de gebroeders Dardenne (L'enfant). Deze aanpak wordt gecombineerd met extreme close-ups en indrukwekkende beelden die zijn geschoten uit de losse pols. De experimentele jazz-score is hierbij absoluut de spreekwoordelijke kers op de taart.

Het is mede aan deze aanpak te danken dat hoofdrolspeler Raymond Thiry excelleert als de door woede en onbegrip getormenteerde vader. Zijn moralistische preken tegen zijn leerlingen ("Als je eerlijk bent, kun je iedereen in de ogen kijken. Ik kan iedereen in de ogen kijken.") blijken naarmate de film vordert niet echt reflecterend. Maar Lucien is waarschijnlijk te koppig om dit onder ogen te kunnen of te willen zien. De gezichtsuitdrukkingen van Thiry zijn haast fenomenaal en als kijker besef je maar al te goed dat het hier om een wandelende tijdbom gaat.

Ook Dai Carter is uitstekend op zijn plaats als puberende zoon maar het is, mede door een gebrek aan te weinig screentime, soms moeilijk om echt hoogte te krijgen van zijn personage. Zo ontbreekt het bij de grote provocerende scène aan een duidelijke motivatie. De overige rollen worden vertolkt door echte buurtbewoners uit Amsterdam-Noord die wonderwel heel naturel acteren.

Net zoals de film het van de beeldtaal moet hebben en niet van de gebruikelijke dialogen, kent Langer Licht geen alledaags einde. De camera lijkt enkel aanwezig te zijn om de gebeurtenissen te registreren zonder te oordelen. Het uitdagende einde biedt daarom geen antwoord(en) en wordt grotendeels overgelaten aan de eigen interpretatie. Door een moralistisch einde achter de film te plakken of door een 'schuldige' aan te wijzen kon Lammers uit de bocht vliegen, maar nu neemt hij dezelfde bocht met een haast fenomenale klasse.

Langer Licht lijkt eenvoudig qua opzet maar dankzij een briljante filmstijl, acteerkanon Thiry, een broeierig Amsterdam-Noord en beelden die duizendmaal meer zeggen dan woorden weet de film een onuitwisbare indruk achter te laten waarbij sommige alledaagse en simpele beelden nog dagenlang door je hoofd spoken.

Rating:
8.0 / 10 en een Toplist-notering!

Eight Below (2006)

DVD
Genre: Adventure / Family
Regie: Frank Marshall
Cast: Paul Walker, Bruce Greenwood, Jason Biggs, Moon Bloodgood, August Schellenberg

Synopsis:
Jerry Shepard (Walker), zijn vriend Cooper (Biggs) en een ruwe geoloog (Greenwood) zijn drie leden van een wetenschappelijke expeditie op Antarctica. Door een ongeluk en hevige weerscondities zijn ze gedwongen hun team en hun slee-honden achter te laten. In de harde winter van Antarctica moeten de honden zes maanden alleen zien te overleven.

The Judgement:
Paul Walker was na hoofdrollen in actiefilms als Running Scared en Into the Blue blijkbaar toe aan iets anders en hij besloot om in zee te gaan met Disney. Het verhaal is zeer losjes gebaseerd op de ervaringen van een Japanse expeditie naar de Zuidpool in 1958.

Zoals vrijwel altijd het geval is moet ook de nieuwste Disney-film het niet van het oersimpele en voorspelbare verhaal te hebben. En ondanks een aardige rol van een terughoudende Paul Walker is ook het acteerwerk niet iets dat uitblinkt. De echte sterren van de film zijn natuurlijk de husky's die aan hun lot worden overgelaten en proberen te overleven.

Deze scènes waarin de husky's zichzelf in leven proberen te houden zijn ontroerend, meeslepend en heel interessant om te zien. Middels samenwerking en vastbeslotenheid zien we hoe de honden na een paar mislukte pogingen aan hun eten komen, hoe ze de strijd aangaan met de natuur en hoe ze voor elkaar zorgen. Als simpele kijker ga je jezelf toch weer afvragen hoe de filmmakers erin zijn geslaag om deze husky's zo te laten 'acteren'.

Eight Below moet echter flink aan kracht inboeten wanneer Walker & Co Antartica verruilen voor een meer zonnige omgeving en waarin Paul Walker tot vervelens toe loopt te mekkeren over zijn honden en dat hij terug wil keren naar Antartica om zijn husky's te willen gaan redden. We zien dat het echter niet zo simpel lijkt wanneer Walker stuit op de bureaucraten die geen geld beschikbaar willen stellen voor de reis. Het is bijna overbodig om te vermelden dat veel van deze scènes overbodig zijn en je hoeft geen genie te zijn om te bedenken dat de inmiddels succesvolle wetenschapper hem uiteindelijk uit de brand zal helpen.

Paul Walker is geen acteertalent en zal dat ook nooit worden. Toch is zijn spel in Eight Below opmerkelijk ingetogen en het is verfrissend om te zien dat hij de actiefilms even laat voor wat ze zijn. Bruce Greenwood overtuigt als wetenschapper met het hart op de juiste plaats alhoewel moet worden gezegd dat het scenario ervoor zorgt dat hij een erg 'likeable guy' is. De onbekende Moon Bloodgood doet het niet onaardig als de love interest van Walker en tenslotte is er nog Jason Biggs die zorgt voor de vermakelijke komische noot.

Eight Below moet het niet hebben van het verhaal en het acteerwerk, maar wel van de imposante scènes waarin de husky's proberen te overleven. Samen met de prachtige fotografie levert dit soms heel ontroerende scènes op en daarom is het des te jammer dat de film enorm aan kracht inboet wanneer er wordt 'overgeschakeld' naar de bewoonde wereld.

Rating:
6.2 / 10

What Have I Done to Deserve This? (1984)

DVD
Genre: Comedy / Drama
Regie: Pedro Almodóvar
Cast: Carmen Maura, Huis Hostalot, Ryo Hiruma

Synopsis:
Gloria woont met haar gezin in een Madrilener betonflat. Zij maakt werkdagen van 18 uur. Omdat haar man Antonio als taxichauffeur te weinig verdient, moet Gloria niet alleen voor het huishouden en hun beide zonen, de 12-jarige luiwammes Miguel en de 14-jarige drugdealer Toni, zorgen, maar ook voor andere mensen schoonmaken. Gloria's huwelijk is in een lusteloze toestand beland; een nieuw kapsel kan ze zich al lang niet meer veroorloven. Antonio heeft daarentegen een relatief aangenaam leventje. Als hij zijn voormalige liefde weer ontmoet en een glad gestreken overhemd eist, is bij Gloria het geduld op.

The Judgement:
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar kan al jaren rekenen op een vaste schare fans. Zijn vroegere werk is doorspekt met zwartgallige humor en kent vaak als vaste thema's satire, seksualiteit en menselijke verwarring. De film La Flor de mi secreto uit 1995 betekende een keerpunt in Almodóvar's werk. De nadruk werd meer gelegd op emoties en de vaste thema's werden vervangen door tederheid, schoonheid en verdriet. Bij het grote publiek raakte de regisseur bekend dankzij Todo sobre mi madre uit 1999 die bekroond werd met Oscar voor beste niet-Engelstalige film en de prijs voor de beste regie op het filmfestival van Cannes.

Alhoewel het de regisseur ook ditmaal weer lukt om drama met comedy succesvol hand in hand te laten gaan is What Have I Done to Deserve This? één van zijn weinige films uit zijn vroegere werk waarin drama duidelijk de overhand heeft. Dat neemt echter niet weg dat de film nog een lekker potje grimmige zwartgallige humor en absurditeiten in petto heeft wat het toch weer tot een kenmerkende Almodóvar-film maakt.

Het scenario is doorspekt met ironische en vooral sarcastische scènes met een hoog absurdisch karakter. Maar het is juist dat laatste wat de film in de laatste 30 minuten een klein beetje parten speelt. Ik had het gevoel dat de film niet echt ergens heen ging, hetgeen het moeilijk maakte om sympathie te ontwikkelen voor de cruciale bijrolspelers.

Het is duidelijk dat de film heel veel leunt op het spel van de hoofdrolspeelster maar Carmen Maura draagt de film buitengewoon goed. Het is niet moeilijk om te zien waarom Maura nu precies de favoriete actrice is van Pedro Almodóvar. Gelukkig worden de bijrollen prima ingevuld en ondanks een gebrek aan sympathie weten deze wel vele lachers op hun hand te krijgen.

What Have I Done to Deserve This? wordt weer bevolkt door typische absurde Almodóvar
-personages maar in tegenstelling tot vele andere films uit zijn vroegere werk weet de regisseur het drama de overhand te laten nemen. Het is alleen jammer dat er niet echt een goed samenhangend plot te bespeuren valt waardoor het laatste half uur de film aan kracht moet inboeten.

Rating:
6.9 / 10

Six Feet Under Season 5 (2005)

DVD
Genre: Drama
Created by: Alan Ball
Cast: Peter Krause, Michael C. Hall, Frances Conroy, Lauren Ambrose, Freddy Rodriguez, Rachel Griffiths, Matthew St. Patrick, Jeremy Sisto, Richard Jenkins, Justina Machado, James Cromwell, Tina Holmes

Synopsis:
De familie Fisher voorziet in zijn levensonderhoud met de dood. In dit laatste seizoen van Six Feet Under zijn geboorte, dood en herboren worden een manier van leven wanneer alles, iedereen, waar dan ook...ten einde komt.

The Judgement:
Six Feet Under was een serie die zowel werd bejubeld door de critici als het grote publiek. Vijf seizoenen (2001-2005) volgden we de perikelen van de familie Fisher. De serie werd bekroond met maar liefst 40 internationale prijzen (uit 150 nominaties!) waaronder 3 Golden Globes.

Six Feet Under is wellicht één van de meest gewaagde series die ooit op het kleine scherm zijn verschenen. Dat de makers zeer eigenzinnig zijn blijkt wel uit het feit dat ze er na vijf seizoenen vrijwillig de stekker uit de serie halen. Everything, Everyone Everywhere Ends...

In een afsluitend seizoen is het wachten op de onvermijdelijke climax maar deze komt zo onverwachts dat het uitdraait op een ware mokerslag waar je even de tijd voor moet nemen om deze te verwerken. Ik heb in ieder geval een flinke tijd de tranen over mijn wangen voelen stromen. De emoties lopen hoog op maar lang blijft er een soort van vrees ontstaan dat er aan alle ellende geen passend slot valt te breien.

Maar de manier waarop de serie eindigt onderstreept nog maar eens de superieure klasse van Alan Ball & Co. Nergens geen afgezaagde cliché-momenten maar oprechte, gevoelige en realistische momenten die gepaard gaan met veel, zeer veel emoties. Een einde als dit heb ik nog nooit gezien. Ongekend uniek en ijzersterk en het past bovendien helemaal in de lijn van de serie.

Six Feet Under Season 5 is misschien niet het beste seizoen maar heeft me tot op het bot geraakt met de onverwachte dramatische scènes en een geniaal einde dat zijn weerga niet kent. Dit is de uitvaart die de serie absoluut verdiende!!! Het is nu helemaal definitief; Six Feet Under is de allerbeste serie die ik ooit heb gezien!!!

Rating:
9.7 / 10 en een Toplist-notering!

About The Extra's:
In tegenstelling tot de vorige dvd-uitgaves heeft HBO uiteindelijk toch wat werk gemaakt van de extra's.
- Audiocommentaar Alan Ball: Een gesproken toelichting van de bedenker van de show bij de allerlaatste aflevering. De kijker krijgt veel informatie en vooral de technische aspecten die door Ball worden behandeld roepen bewondering op.
- Six Feet Under 2001-2005: Een twee-delige documentaire waarin de cast & crew terugblikken op de casting, het schrijfproces, het bedenken van de sterfgevallen, de favoriete momenten etc. etc. Een must see voor de echte SFU-fan!
- Life and Loss: The Impact of Six Feet Under: 30-minuten durende documentaire waarin vooral begrafenisondernemers hun anekdotes vertellen en beamen dat de serie zeer realistisch is. Na het zien van deze docu ga je toch echt goed beseffen wat voor een impact deze serie heeft losgemaakt.

Irresistible (2006)

DVD
Genre: Thriller
Regie: Ann Turner
Cast: Susan Sarandon, Sam Neill, Emily Blunt

Synopsis:
Sophie Hartley heeft al weken het gevoel gevolgd en bekeken te worden. Langzamerhand raakt zij ervan overtuigd dat Mara, de aantrekkelijke collega van haar man, haar kinderen en haar man wil stelen. Niemand gelooft haar, en op het moment dat ze aan haarzelf begint te twijfelen, doet ze een schokkende ontdekking....

The Judgement:
Na het lauw ontvangen Dallas Doll uit 1994 trok de Australische regisseuse Ann Turner maar liefst 12 jaar uit voor haar volgende schrijf- / regieklus. Susan Sarandon werkte de laatste 6 maanden nauw samen met Turner om het scenario bij te schaven.

Wanneer de openingscredits voorbij zijn gerold duurt het niet lang voordat de vreemde gebeurtenissen hun intrede doen en de kijker enigszins aan het denken wordt gezet. Al vrij snel worden de zintuigen van de kijker geprikkeld waardoor de aandacht meteen wordt vastgehouden. Ik begon natuurlijk al de gekste theorieën te verzinnen. Absoluut een goed begin van de film.

Maar blijkbaar had ik al te vroeg gejuicht want het enthousiasme werd naarmate de film vorderde steeds minder. Sommige onbegrijpelijke acties van met name Sophie worden niet of nauwelijks verklaard en de doorgewinterde filmkijker vreest op dat moment al het ergste; je weet al ongeveer hoe het plot in elkaar steekt maar de ontknoping wordt tot vervelens toe te lang uitgesteld waardoor juist de aandacht enorm verslapt.

Als éénmaal de clou wordt gepresenteerd wordt het nog erger want in plaats van vragen te beantwoorden neemt de hoeveelheid vraagtekens alleen maar toe. Wanneer je bovendien gaat terugdenken aan de gebeurtenissen die er aan vooraf gingen vallen bepaalde acties, vooral van Mara, al helemaal niet te verklaren. De clou is daarbij ook nog eens niet zo verrassend als dat ie klinkt aangezien er vlak vantevoren nog een dialoog heeft plaatsgevonden tussen Sarandon en Blunt die de clou eigenlijk al weggaf.

Susan Sarandon draagt de film en zonder haar doortastende optreden zou het resultaat nog minder zijn. Sam Neill heeft een veel te magere rol als haar man, maar nieuwkomer Emily Blunt, die al een puike acteerprestatie weggaf in My Summer of Love, laat zien dat ze veel in haar mars heeft.

Irresistible begint heel erg sterk maar zakt halverwege als een slappe pudding in elkaar dankzij een zeer mager en zwak scenario. Gelukkig weet een goede Sarandon nog een beetje leven in de brouwerij te scheppen.

Rating:
5.3 / 10

The Flower of My Secret (1995)

DVD
Genre: Drama
Regie: Pedro Almodóvar
Cast: Marisa Paredes, Juan Echanove

Synopsis:
Onder het pseudoniem Amanda Gris heeft Leo Macias veel goedverkopende liefdesromans geschreven. Sinds haar man Paco bij haar weg is, lukt dat echter niet meer. Totdat een literatuurredacteur van een dagblad haar de mogelijkheid biedt serieuzer te schrijven als recensent van Amanda's boeken in zijn krant, wat haar een uitweg uit haar crisis biedt. Ook bekend onder de originele titel La Flor de Mi Secreto.

The Judgement:
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar kan al jaren rekenen op een vaste schare fans. Zijn vroegere werk is doorspekt met zwartgallige humor en kent vaak als vaste thema's satire, seksualiteit en menselijke verwarring. De film La Flor de mi secreto uit 1995 betekende een keerpunt in Almodóvar's werk. De nadruk werd meer gelegd op emoties en de vaste thema's werden vervangen door tederheid, schoonheid en verdriet. Bij het grote publiek raakte de regisseur bekend dankzij Todo sobre mi madre uit 1999 die bekroond werd met Oscar voor beste niet-Engelstalige film en de prijs voor de beste regie op het filmfestival van Cannes.

Aangezien er velen de mening delen dat het latere werk van Almodóvar bestaat uit zijn beste films waren de verwachtingen voor The Flower of My Secret hoog, wellicht te hoog. Het is vooral de karakterontwikkeling waar het één en ander op aan te merken valt. Bij vele films van de Spaanse meester heb je na afloop het gevoel dat je de personages ook echt kent maar bij The Flower of My Secret had ik de grootste moeite om maar iets om het karakter Leo / Amanda te geven. Daarvoor wordt de kijker veel te snel in het chaotische leven van het hoofdpersonage gedropt en is het lijdend onderwerp te verwend en egocentrisch om de sympathie van de kijker te winnen.

Na een korte introductie vliegen namelijk de soapachtige perikelen om je oren; ze wil niet meer die simpele romans schrijven waar ze zoveel succes mee heeft geboekt, haar relatie met haar man is slecht (en neemt teveel tijd in beslag), ze drinkt teveel en ze heeft daarnaast nog haar moeder waar ze nog enigszins voor dient te zorgen. Het zijn de typische problemen die je aan ziet komen waardoor de film veel te voorspelbaar wordt en het voor de (mannelijke) kijker niet zoveel uitmaakt hoe de film eindigt.

Aan de andere kant kan ik toch ook niet zeggen dat ik mezelf 103 minuten lang heb verveeld. De spaarzame komische momenten, de sfeervolle muziek en het prachtige kleurenpalet zijn daar debet aan geweest. De film valt nergens stil en het tempo is op zijn minst aangenaam te noemen. Ook het acteerwerk van Paredes kan ermee door maar het script belet haar om echt goed uit de verf te komen.

The Flower of My Secret kun je geen slechte film noemen vanwege vooral het technische vernuft maar een dermate slecht scenario zorgt ervoor dat er veel roet in het eten wordt gegooid waardoor een wel heel vervelende nasmaak wordt achtergelaten.

Rating:
5.9 / 10

Law of Desire (1987)

DVD
Genre: Drama / Comedy
Regie: Pedro Almodóvar
Cast: Eusebio Poncela, Carmen Maura, Antonio Banderas

Synopsis:
Pablo, een gevierd regisseur van homo-erotische films, is hopeloos verliefd op Juan, een jongen die zich helaas niet erg tot hem aangetrokken voelt. Manmoedig probeert hij hem te vergeten door toe te geven aan de hofmakerij van Antonio. Maar deze ontpopt zich als een jaloerse, agressieve minnaar die volledig ontspoort als Pablo besluit om Juan toch nog een keer op te zoeken. Tevens bekend onder de originele Spaanse titel La Ley del Deseo.

The Judgement:
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar kan al jaren rekenen op een vaste schare fans. Zijn vroegere werk is doorspekt met zwartgallige humor en kent vaak als vaste thema's satire, seksualiteit en menselijke verwarring. De film La Flor de mi secreto uit 1995 betekende een keerpunt in Almodóvar's werk. De nadruk werd meer gelegd op emoties en de vaste thema's werden vervangen door tederheid, schoonheid en verdriet. Bij het grote publiek raakte de regisseur bekend dankzij Todo sobre mi madre uit 1999 die bekroond werd met Oscar voor beste niet-Engelstalige film en de prijs voor de beste regie op het filmfestival van Cannes.

Dat de regisseur zijn tijd al ver vooruit bewees de commotie wel die gepaard ging met de release in 1987. Zowel critici als het grote publiek waren verontwaardigd over de expliciete sexscènes en de inktzwarte humor die hieraan was toegevoegd. Je kunt jezelf ook afvragen of dat de film losjes is gebaseerd op het leven van Almodóvar zelf aangezien de film wel een aantal sterke autobiografische kenmerken bevat.

Law of Desire weet de vaart er lekker in te houden en het verhaal is vooral licht maar dat verandert halverwege wanneer er een moord wordt gepleegd waardoor het laatste bedrijf te serieus wordt. Dit komt uiteraard de evenwichtigheid van de film zeker niet ten goede. Maar door het toevoegen van enkele fantasie-momenten en de daarbij gepaarde visuele pracht en praal blijft de film uiteindelijk toch heel erg boeiend.

Wederom laat Antonio Banderas zien dat hij veel meer in zijn mars heeft dan dat we van hem gewend zijn. De psychopatische doch zwoele blikken hebben niet veel dialoog nodig om zijn gemoedstoestand uit te drukken en het opzettelijke macho-gedrag zorgt voor een aanstekelijke komische noot. Ook Carmen Maura is weer van de partij in een trieste en gevoelige rol waarin ze een man speelt die een vrouw werd alleen maar om zijn partner een plezier te doen. Haar rol is zeker één van de meest memorabele bijrollen uit Maura's carrière. De rol van Eusebio Poncela als regisseur stelde mij enigszins teleur wat misschien wel te wijten is aan het feit dat hij volledig wordt weggespeeld door Banderas en Maura.

Law of Desire mag dan wel niet Almodóvar's meest bekende film zijn, maar hij behoort toch wel zeker tot één van zijn betere films. Banderas en Maura zetten wederom prachtrollen neer en het verhaal is simpel qua opzet maar wordt prima geserveerd met een prima verteerbaar Almodóvar-sausje!

Rating:
6.8 / 10

Slither (2006)

DVD
Genre: Horror / Comedy
Regie: James Gunn
Cast: Nathan Fillion, Elizabeth Banks, Gregg Henry, Michael Rooker

Synopsis:
Wheelsy is een klein Amerikaans stadje waar niet veel te beleven valt. De mensen zijn er vriendelijk en bemoeien zich met hun eigen zaken. Maar aan deze rust dreigt een eind te komen wanneer iets vreemds en kwaads het stadje binnendringt. Niemand vermoedt onheil wanneer overal huisdieren vermist raken of wanneer een van de rijkste inwoners, Grant Grant, zich vreemd begint te gedragen. Het is pas wanneer het vee op vreselijke wijze wordt toegetakeld en een vrouw vermist wordt, dat sheriff Bill Pardy en zijn team bijgestaan door Grants vrouw Starla beseffen dat een duistere kracht hun stad overneemt. Ze komen oog in oog te staan met een buitenaards organisme dat vastberaden is al het leven op aarde op te slorpen en te vernietigen.

The Judgement:
De 36-jarige James Gunn heeft zijn sporen verdiend bij de Troma Studios, een maatschappij dat verantwoordelijk is voor een groot deel van de B-horrorfilm. Gunn schreef o.a. de cultclassic Tromeo & Juliet maar het grote publiek leerde hem kennen als schrijver van de Dawn of the Dead-remake en de Scooby-Doo films. Voor Slither schreef hij wederom het scenario en kroop hij voor de allereerste keer op de regiestoel.

Laten we het beestje meteen maar bij zijn naam noemen; Slither is een ode aan de horrorfilms uit de jaren '80 waarbij gore en humor hand in hand gingen. Dit eerbetoon komt ook naar voren door een aantal locaties in Wheelsy te vernoemen naar de klassiekers. Zo wordt de opening van het jachtseizoen gevierd in café Henenlotter's. Frank Henenlotter is de regisseur van Basket Case. Het café waar een biertje wordt gedronken heet Max Renn's Pub naar de hoofdpersoon uit David Cronenberg's Videodrome en een winkel heet R.J. MacReady, naar Kurt Russell's personage uit John Carpenter's The Thing.

Zoals het ook destijds ging met de good ol' horrorfilms laat de regisseur er weinig gras over groeien. Het duurt niet lang voordat de meteoriet inslaat zonder dat de dorpsbewoners er natuurlijk niets van merken. Waar de eerste drie kwartier nog relatief veel aan de verbeelding wordt overgelaten, worden in het tweede bedrijf duidelijk alle remmen los gegooid. Vooral de scènes waarin de gedrochtjes in de monden willen kruipen en de eindscènes zijn lekker goor en over the top. Hierbij is er een goede balans gevonden tussen horror en comedy, iets dat bij vele films zeker niet altijd lukt.

Het is verfrissend om te zien dat er, afgezien van de wormen, weinig gebruik is gemaakt van CGI-effecten. Ook dit kun je zien als een eerbetoon aan de films uit de jaren '80. In plaats daarvan wordt er een nog beter resultaat geboekt met ouderwetse make-up. Hiervoor is Todd Masters aangetrokken, de man achter de make-up effecten van de serie "Six Feet Under" en die daarvoor een Emmy Award in ontvangst mocht nemen.

Bij films als deze doet het acteerwerk er weinig toe en B-acteurs Fillion en Banks vertolken hun rol zoals het hoort. Gregg Henry heeft nog een leuke bijrol als vloekende burgemeester maar het is Michael Rooker die de meest opmerkelijke bijrol heeft als een oude kale en chagrijnige man die het eerste slachtoffer wordt.

Slither is een regelrecht eerbetoon aan de horrorfilms uit de '80's. Het plot slaat eigenlijk nergens op maar de horror en humor is goed in evenwicht waarbij de kijker ook nog eens wordt getrakteerd op zeer mooie make-up effecten. Hulde voor de filmmakers!

Rating:
7.0 / 10

Beneath Still Waters (2005)

DVD
Genre: Horror
Regie: Brian Yuzna
Cast: Patrick Gordon, Manuel Manquiña, Raquel Meroño

Synopsis:
Twee jongens besluiten nog eenmaal hun stad te bezoeken voordat het door een aangekondigde vloed zal wegspoelen. Aangekomen in de spookstad (iedereen is geëvacueerd) blijkt de stad niet helemaal stil te zijn. Voordat ze het weten komt de vloed en raakt de stad onder water. Vele decennia later is dit allemaal een legende geworden. Totdat er een jongen verdwijnt in een meer. Komt het door de verloren stad onder het stille water?

The Judgement:
Horror-specialist Brian Yuzna maakte in het verleden furore met films als Re-Animator (1985), Return of the Living Dead 3 (1993), The Dentist (1996), The Dentist 2 (1998) en Faust (2000). De laatste jaren werkt hij bij het Spaanse productiehuis Fantastic Factory waar hij evenveel treffers als missers afleverde.

Iedereen die bekend is met het werk van Yuzna zal echter toe moeten geven dat zijn laatste film Rottweiler, over een hond met mechanische kaken, ontzettend slecht was. Helaas is er weinig goeds te melden want ook bij Beneath Still Waters is het een kunst om de volle 90 minuten uit te zitten.

Wanneer je een Engelstalige film wil draaien is het een nadeel wanneer je voor een Spaans productiehuis werkt dat vrijwel alleen Spaanse acteurs en actrices in wil huren. De regisseur had er weinig tegen in te brengen waardoor de kijker wordt opgescheept met ondermaatse B-acteurs die met een haast onverstaanbaar accentje Engels proberen te praten. Sommige dialogen met wat moeilijkere worden werken zodoende echt heel erg op je lachspieren. Een desasteuze fout dus die de film zeer lelijk opbreekt.

Gelukkig bevat de film wel enkele gore momenten waardoor de aandacht niet helemaal verdwijnt. Toch lijkt het alsof de regisseur groots wil uitpakken met special effects terwijl daar zichtbaar duidelijk onvoldoende budget voor aanwezig was. Vooral het water (dat toch een belangrijke speelt in de film) ziet er ongelofelijk nep uit. Sommige enge scènes zijn wel leuk gemonteerd maar ook deze special effects stellen teleur.

Beneath Still Waters is een middelmatige horrorfilm die die-hard liefhebbers van het genre wellicht zou kunnen bekoren ware het niet dat de film gebukt gaat onder zeer belabberd acteerwerk van derderangs Spaanse acteurs die gebrekkig Engels praten. Wat een zonde!

Rating:
2.4 / 10

North Country (2005)

DVD
Genre: Drama
Regie: Niki Caro
Cast: Charlize Theron, Frances McDormand, Sean Bean, Woody Harrelson, Richard Jenkins, Sissy Spacek, Jeremy Renner

Synopsis:
Alleenstaande moeder Josey Aimes (Charlize Theron) is het zat om speelbal te zijn van seksuele intimidatie in de mijn waar ze werkt en ze besluit deze intimidatie te melden en haar gelijk voor het gerecht te halen. Wat ze echter nog niet weet is dat haar besluit om deze mannen te vervolgen op veel weerstand in haar omgeving zal stuiten...

The Judgement:
De Nieuw-Zeelandse regisseuse Niki Caro brak in 2002 internationaal door met het prachtig gefilmde en ontroerende Whale Rider. Voor haar eerste Hollywood-film richtte ze zich op een script dat geïnspireerd is door een waargebeurd verhaal uit 1984 en kon ze rekenen op een gelauwerde cast.

North Country is een fictieve verfilming van Jenson vs. Eleveth Mines, de eerste grote rechtszaak tegen ongewenste intimiteiten in de Verenigde Staten. De rechtszaak werd aangespannen door een vrouw die op de werkvloer stelselmatig werd geïntimideerd en gediscrimineerd vanwege haar geslacht.

Je kunt jezelf wel als harteloos beschouwen wanneer het lot van Josey je onberoerd laat. De eerste grapjes waarbij o.a. een dildo in een lunchtrommeltje wordt gestopt kunnen nog weggelachen worden totdat het van kwaad naar erger gaat en Josey uiteindelijk aangerand wordt. Het zijn echter niet de uit de hand lopende 'grappen' die de kijker ontstemmen, maar het gevoel dat je jezelf als werknemer niet meer veilig kunt voelen op het werk. Niet alleen Josey maar ook het handjevol groepje vrouwelijke collega's moeten deze treiteringen doorstaan, maar het is enkel Josey die hiertegen stappen wil ondernemen.

Wanneer Josey besluit om naar het gerecht te stappen worden de wansmakelijke daden alleen maar erger. Niet alleen stuit ze op weerstand van haar mannelijke collega's, ook de vrouwen in de mijn, haar eigen vader die ook in de mijn werkt en zelfs het totale dorp keert zich tegen haar. Als kijker krijg je er een heel neerslachtig gevoel van. Vooral de gesprekken tussen Josey en haar vader vormen toch wel het hoogtepunt van de film. De moeizame vader-dochter relatie, ook al aanwezig in Whale Rider, kent weinig diepgang maar de blikken die de twee uitwisselen spreken boekdelen.

Charlize Theron grijpt, na het debacle Aeon Flux, een beetje terug naar haar Oscarwinnende hoofdrol in Monster en draagt met verve de hoofdrol van de zelfverzekerde maar eigenwijze Josey. Niet voor niets sleep ze nominaties in de wacht voor een Oscar en een Golden Globe. Frances McDormand trakteert de kijker op een ijzersterke bijrol waarvoor ook zij een Oscarnominatie in ontvangst mocht nemen. Sean Bean en Woody Harrelson zijn de laatste jaren steeds vaker te zien in belangrijke bijrollen en ook ditmaal zijn de twee op een positieve manier aanwezig zonder echt op de voorgrond te willen treden. Tenslotte is er nog Richard Jenkins als de vader, die in tegenstelling tot zijn aandeel in "Six Feet Under", zichzelf van een heel andere kant laat zien.

Toch valt er nog wel het één en ander aan te merken op North Country. Vooral de vertelstructuur van het verhaal pakt niet goed uit. De film opent met een Josey die haar man verlaat, maar later in de film blijkt dat dit een flashback is die vanuit de rechtszaak wordt verteld. Dit trucje wordt nog een aantal keren herhaald waardoor de film op een irritante manier wordt onderbroken en de kijker een voorschot krijgt op het einde van de film. Ook valt het de regisseuse aan te rekenen dat deze productie op sommige momenten verzandt in melodrama, hetgeen aan de andere kant wellicht moeilijk te ontwijken was.

North Country is voorspelbaar en kent een onhandige verhaalstructuur maar daartegenover staat wel ijzersterk acteerwerk van de gehele cast, een meeslepend verhaal en de prachtige manier waarop het Noorden van Minnesota in beeld is gebracht. Zeker een film die de moeite waard is!

Rating:
7.2 / 10

Clerks II (2006)

BIOS (sneak)
Genre: Comedy
Regie: Kevin Smith
Cast: Brian O'Halloran, Jeff Anderson, Rosario Dawson, Jason Mewes, Kevin Smith, Trevor Fehrman, Jennifer Swalbach

Synopsis:
Tien jaar na de gebeurtenissen uit het eerste deel volgen we Quick Stop winkeliers Dante en Randal weer op een drukke werkdag. De heren, nu dertigers, beseffen dat het leven om meer moet gaan draaien dan simpelweg over seks en films te ouwehoeren, dat wat ze tot nu toe vooral gedaan hebben.

The Judgement:
De punt uit de titel is verdwenen, Dante en Randal hebben een soortgelijke baan als bij de Quick Stop en zijn dus nog geen steek verder in het leven en Jay & Silent Bob zijn christelijken geworden. Genoeg stof voor een hilarische film!

De film opent met een meesterlijke overgang van zwart / wit naar kleur en om dit optimaal te kunnen waarderen, en dat geldt ook voor de rest van de film, is het eigenlijk wel een pré dat je niet onbekend bent met het eerste deel.

In dit vervolg wordt de cast aangesterkt door Rosario Dawson (Rent) als eigenaresse van Mooby's die een lekkere frisse indruk achterlaat en de heerlijk vet aangezette en irritante rol van Jennifer Swalbach (de vrouw van Kevin Smith) als de verloofde van Dante. Maar de meeste credits gaan naar de sukkelige nieuwkomer Trevor Fehrman als Elias, een maniakale Lord of the Rings / Transformers-fan, slaaf en pispaal van Randal. Op zijn beurt is Jeff Anderson als Randal weer zeer sterk als onbetwiste grappenmaker maar valt het vooral op dat Brian O'Halloran, die de rol van Dante vertolkt, zichtbaar moeite heeft met de dramatisch bedoelde scènes wat een beetje afbreuk doet aan het uiteindelijke resultaat.

Ook ditmaal hoeven we geen enerverend verhaal te verwachten maar wel spitsvondige dialogen. Het absolute hoogtepunt van de film is een clash tussen Randal en Elias + klant over wat nu de beste trilogie is; de originele Star Wars-films of the Lord of the Rings trilogie. Randal's demonstratie van de Lord of the Rings-trilogie is fenomenaal en hilarisch!!! Maar ook de discussie over de term 'porch monkey', de homo-erotische getinte danssolo's van Jay en het afscheidscadeau aan Dante vormen memorabele hoogtepunten.

Het grootste verschil ten opzichte van Clerks is dat de regisseur getracht heeft het tweede deel te voorzien van licht drama. In het begin lukt hem dit nog vrij aardig wanneer Jason Lee ten tonele verschijnt en duidelijk maakt dat Dante en Randal 'just clerks' zijn en de kijker ziet dat deze uitspraak het tweetal raakt. Echter, naarmate de film vordert wordt er meer ruimte gemaakt voor het drama-aspect wat soms te sentimentele momenten oplevert zoals één van de laatste scènes die iets te lang duurt. Toegegeven, dit drama past wel in de film en in de periode waarin Dante en Randal zich bevinden, maar soms verlangde ik in dit laatste deel van de film wel naar meer humor.

Het is onbegonnen werk om Clerks II te vergelijken met zijn voorganger maar ik heb in tijden niet meer zo hard gelachen om een comedy. De dialogen zijn weer van een hoog niveau, de humor is zeer aanstekelijk en de strijd tussen Star Wars-fans en LOTR-fans is geniaal! Helaas weet O'Halloran niet altijd te overtuigen en duurt de laatste dramatische scène net iets te lang.

Rating:
7.6 / 10 en een Toplist-notering!

Clerks. The First Cut (1994)

DVD
Genre: Comedy
Regie: Kevin Smith
Cast: Brian O'Halloran, Jeff Anderson, Marilyn Ghigliotti, Lisa Spoonhauer, Jason Mewes, Kevin Smith

Synopsis:
Dante heeft een vervelende baan in een winkel. Hij is nog steeds gek van z'n high school-liefde Caitlin, maar hij heeft nu een serieuze relatie met Veronica. Veronica wil dat hij z'n baantje opzegt, en gaat studeren. Dante's beste vriend Randall, die de videotheek naast de winkel runt, is nog minder gemotiveerd in z'n baantje. De film volgt de twee tijdens één werkdag, vol interessante gebeurtenissen.

The Judgement:
De recensie van Clerks. lees je hier, deze korte recensie beschrijft wat er anders is aan Clerks. The First Cut.

Vooraf aan de film zien we een 10-minuten durend onderonsje tussen regisseur / schrijver Kevin Smith en producer Scott Mosier die nog even herinneringen ophalen aan de good ol' days. Opmerkelijk is dat Smith de wens uitspreekt dat hij hoopt dat met het uitbrengen van de 10th Anniversary Edition, hij de periode van Clerks. kan afsluiten aangezien hij nog dagelijks wordt aangesproken met vragen over de film.

Deze versie is ongepollijst met als resultaat heel slecht beeld en dito geluid en ook de muziek is afgezien van de openingscredits, nauwelijks aanwezig.

Het grootste verschil met de theatrical release is het einde. The First Cut eindigt namelijk met een overval waarbij Dante wordt doodgeschoten. Het laatste shot bestaat uit een close-up van een hevig bloedende en dode Dante. Een einde dat totaal niet in de film past en waarover Kevin Smith zegt dat hij voor dit einde koos omdat hij simpelweg geen idee had hoe de film op een goede manier moest eindigen.

Verder duurt The First Cut ruim 11 minuten langer en die bestaan louter uit verlengde scènes waardoor sommige dialogen net iets te lang worden.

Clerks. The First Cut is leuk voor de fans om een keer gezien te hebben maar voegt eigenlijk niets toe. Het beeld en geluid is slecht en het alternatieve einde is verschrikkelijk! Wel is het zeer zeker de moeite waard om het nieuwe audiocommentaar te beluisteren dat bij deze versie hoort. Alleen daarom al (en dan heb ik het niet eens over de extra's) is dit al een reden om deze uitgave aan te schaffen.

Clerks (1994)

DVD
Genre: Comedy
Regie: Kevin Smith
Cast: Brian O'Halloran, Jeff Anderson, Marilyn Ghigliotti, Lisa Spoonhauer, Jason Mewes, Kevin Smith

Synopsis:
Dante heeft een vervelende baan in een winkel. Hij is nog steeds gek van z'n high school-liefde Caitlin, maar hij heeft nu een serieuze relatie met Veronica. Veronica wil dat hij z'n baantje opzegt, en gaat studeren. Dante's beste vriend Randall, die de videotheek naast de winkel runt, is nog minder gemotiveerd in z'n baantje. De film volgt de twee tijdens één werkdag, vol interessante gebeurtenissen.

The Judgement:
Met een idee en slechts een budget van $26,800 klopte Kevin Smith bij zijn oude werkgever aan met de vraag of dat hij buiten openingstijden de winkel waar hij altijd gewerkt had mocht gebruiken als set voor zijn eerste speelfilm. De rest moge geschiedenis heten.

Clerks is volledig in zwart-wit opgenomen, niet om artistieke redenen maar om de kosten zoveel mogelijk te drukken. De cast bestond voornamelijk uit vrienden en bekenden van Kevin Smith, waarvan enkelen zelfs meerdere bijrollen voor hun rekening nemen. Enkel Brian O'Halloran en Marilyn Ghigliotti kwamen aan hun rol dankzij een auditie. Het acteerwerk is niet echt hoogstaand maar heeft eigenlijk wel wat charme wat ontzettend goed bij deze film past.

De film moet het niet hebben van een opzienbarend verhaal want dat is er namelijk niet. Wel moet Clerks. het hebben van de geniale dialogen die in een razend tempo voorbij komen. Smith's enthousiasme voor bepaalde films keert terug in deze kenmerkende dialogen zoals wanneer Dante en Randal discussiëren wat de betere film is; Star Wars V of Star Wars VI. Ook na het fatale ongeval op het toilet zegt Randal sarcastisch: "we're gonna need a bigger boat", een citaat uit Steven Spielberg's Jaws, één van de favoriete films van Kevin Smith. Jay doet ook nog een duit in het zakje met "I'll fuck anything that moves", dezelfde zin die Dennis Hopper uitsprak in Blue Velvet. Tenslotte kraamt Randal nog uit "No time for love, Dr. Jones", een quote uit Indiana Jones and the Temple of Doom.

Kevin Smith's debuut speelt zich af in de zogenaamde View Askew wereld. Een wereld waarin de karakters en verhalen banden hebben met die uit andere films. Je ziet dus vaak in deze films bekende namen of plaatsen voorbijkomen. Dit rijtje films bestaat na Clerks. uit Mallrats, Chasing Amy, Dogma, Jay and Silent Bob Strike Back en natuurlijk Clerks II.

Clerks. wordt bevolkt door bizarre personages en is messcherp, zeer humoristisch en onvergetelijk. En dat terwijl er eigenlijk de hele film lang niets gebeurt... Zonder twijfel één van de beste en meest memorabele debuutfilms die ik ooit heb gezien!

Rating:
9.2 / 10 en een Toplist-notering!

About the Extra's (Clerx. X 10th Anniversary Edition R1):
- Docu "Snowball Effect: The Story of Clerks.": een 90 minuten durende documentaire die ons terugneemt naar de jeugd van Kevin Smith en eindigt met de totstandkoming van Clerks. Talloze mensen waarover jeugdvrienden, oud-leraren en familie komen aan het woord. Zeer onderhoudend!
- Deleted scenes uit The Snowball Effect: Verwijderde scènes die informatief zijn maar om begrijpelijke redenen niet in de docu terecht zijn gekomen.
- 10th Anniversary Q&A: een ruim 45-minuten durende Question & Answer sessie met de cast & crew. Iedereen die An Evening with Kevin Smith heeft gezien, weet hoe cool een Q&A met Kevin Smith kan zijn! Wat kan hij mensen in de zeik zetten (die er overigens wel om vragen). De kijker komt een aantal nieuwe dingen te weten zoals blijkt dat Smith en Anderson jarenlang ruzie hebben gehad over de verdeling van het geld dat ze van Miramax hadden ontvangen.
- Mae Day: The Crumbling of a Documentary: de korte documentaire waarmee Kevin Smith en Scott Mosier afstudeerden aan de filmacademie. Het gaat over een docu die de twee willen schieten over een transseksueel maar waarmee alles in het honderd loopt totdat ze zelfs geen onderwerp meer hebben. Smith en Mosier komen zelf niet aan het woord maar wel de crew die vind dat de twee zich zeer amateuristisch gedragen.
- Audiocommentaar bij zowel the theatrical version als The First Cut: nog niet helemaal geluisterd
- Kevin Smith's original 168 First Draft of The "Clerks." Screenplay
- Verwijderde scènes uit de oorspronkelijke versie die terug gemonteerd zijn in The First Cut.
- MTV spotjes met Jay & Silent Bob: leuk, maar eigenlijk veel te kort
- Music Video
- Audities van Brian O'Halloran en Marilyn Ghigliotti
- Photo Gallery
- Original Kevin Smith Journals
- Articles & reviews

Six Feet Under Season 4 (2004)

DVD
Genre: Drama
Created by: Alan Ball
Cast: Peter Krause, Michael C. Hall, Frances Conroy, Lauren Ambrose, Freddy Rodriguez, Rachel Griffiths, Matthew St. Patrick, Jeremy Sisto, Richard Jenkins, Justina Machado, James Cromwell, Lilli Taylor, Ben Foster, Rainn Wilson, Peter Macdissi

Synopsis:
Weinig mensen kunnen gezinsperikelen op zo’n ironische manier ten toon spreiden als American Beauty schrijver Alan Ball. Van zijn serie over de opruimploeg van magere Hein verschijnt inmiddels al het vierde seizoen, en we raken maar niet uitgekeken op de rare Fishertjes.

The Judgement:
Six Feet Under was een serie die zowel werd bejubeld door de critici als het grote publiek. Vijf seizoenen (2001-2005) volgden we de perikelen van de familie Fisher. De serie werd bekroond met maar liefst 40 internationale prijzen (uit 150 nominaties!) waaronder 3 Golden Globes.

Hoe verder de serie vordert hoe moeilijker het wordt een kleine recensie te schrijven zonder spoilers weg te geven. Seizoen 4 besteedt aandacht aan het schuldgevoel van de onstabiele Nate omtrent het overlijden van één van de hoofdpersonen, Ruth en George willen gaan trouwen, Claire komt in contact met andere mede-studenten, Keith verruilt zijn job als beveiligingsmedewerker met die van een bodyguard maar veruit de meest imponerende verhaallijn is die van David die een zeer traumatische ervaring meemaakt. De hele nasleep hiervan wordt uiterst kundig en geloofwaardig in beeld gebracht.

Zoals in alle seizoenen van Six Feet Under is er ook ditmaal ruimte gemaakt voor een aantal belangrijke bijrollen. Naast terugkerende bijrollen van Ben Foster, Patricia Clarkson, Joanna Cassidy, Rainn Wilson, Peter Macdissi en Kathy Bates verschijnen ook Mena Suvari (American Beauty), Justin Theroux (Miami Vice), Ellen DeGeneres (EdTV), Peter Facinelli (The Scorpion King) en Michelle Trachtenberg (Mysterious Skin).

Six Feet Under Season 4 is vanwege een paar minder interessante verhaallijnen het minste seizoen tot nu toe maar wat is minder als hij toch nog een rating krijgt van een 8.7? Op naar de allerlaatste 12 afleveringen van Six Feet Under!

Rating:
8.7 / 10 en een Toplist-notering!

Cars (2006)

BIOS
Genre: Animatie
Regie: John Lasseter
Voices by: Owen Wilson, Paul Newman, Bonnie Hunt, Larry The Cable Guy, Cheech Marin, Tony Shalhoub, Michael Keaton

Synopsis:
Lightning McQueen is een ambitieuze nieuweling in de racewereld die onderweg is naar de finale van de Pistons Cup in California. Wanneer hij onverwachts een omweg moet maken door het slaperige Route 66 stadje: Radiator Springs, ontdekt hij dat het leven niet om de finishlijn gaat maar om de reis. Onderweg leert hij ongewone karakters kennen; Sally, een chique Porsche uit 2002, Doc Hudson (een Hudson Hornet uit 1951 met een mysterieus verleden) en Mater, een roestige maar betrouwbare sleepwagen. Zij helpen Lighting McQueen te realiseren dat er belangrijkere dingen in het leven zijn dan prijzen, reputatie, roem en sponsors.

The Judgement:
Zoals het een Pixar-film betaamt kreeg het publiek ook deze keer weer een korte film te zien. Ditmaal werd One Man Band uit 2005 vertoont, waarin twee straatmuzikanten strijden om een geldstukje van een klein meisje. Wat een geniaal filmpje weer!

Persoonlijk had ik het vermoeden dat Cars toch weleens een mindere film zou kunnen zijn van Pixar aangezien dit bedrijf inmiddels was opgekocht door Disney voor maar liefst 8 miljard dollar. De vrees was er dat de scherpe humor af zou nemen en dat het Disney-moraal door de strot van de kijker werd geduwd. Na het zien van Cars kan ik concluderen dat het moraal nadrukkelijker aanwezig is dan in de andere Pixar-films maar dat hoeft niet te betekenen dat dit geen goede film is, integendeel zelfs.

We weten inmiddels dat Pixar zowel speelgoedpoppen, vissen als superhelden tot leven kan laten komen maar de grote hamvraag was of dat de studio dit keer simpele scheurijzers kon voorzien van een bruisend charisma. Het antwoord is een volmondig JA! want arrogantie, verliefdheid en knulligheid; alles wordt prima en duidelijk in beeld gebracht. De leuke gimmick is dat alle mensen zijn vervangen door auto's met gezichten. Dus het publiek bij de races bestaat uit trailers, koeien zijn vervangen door tractors en zelfs de vliegen op een autoruit beschikken over mini-wieltjes!

Je hoeft geen genie te zijn om te weten hoe de film zal gaan verlopen; arrogante auto komt terecht in een klein stadje, sluit vriendschap met de locals nadat sommige obstakels zijn overwonnen, beseft dat er meer is dan alleen racen en de film eindigt (hoe kan het ook anders) met een race. Maar hoe voorspelbaar het verhaal ook moge zijn, de film moet het vooral hebben van een heuse karakterontwikkeling en zeer charmante personages. Ongetwijfeld het leukste karakter is Meter, een roestige takelwagen met twee hazetanden die verantwoordelijk is voor één van de leukste scènes (cow-tipping!). Maar ook de oldtimer met een verleden (stem van good ol' Paul Newman), de door Ferrari-geobsedeerde garagehouders Luigi en Guido en de charmante Porsche Sally zijn allen zeer de moeite waard.

Wederom is het Pixar gelukt om de film leuk te maken voor jong en oud. De kleintjes zullen genieten van de felle kleuren, terwijl de wat ouderen zelfs nog herinneringen kunnen ophalen aan leuke parodiëen (The Fast and the Furious) en terug kunnen verlangen naar nostalgie. In het middenstuk van de film zit namelijk een ontroerende scène waarin Lightning McQueen en Sally door een verlaten landschap rijden onder begeleiding van het prachtige 'Our Town' van Randy Newman. Sally vertelt over vroeger, hoe Route 66 bekend stond om zijn vele kronkels maar die nu zijn vervangen door een tweebaansweg. Het is een subtiele verwijzing naar 'onze' wereld.

Tenslotte zien de racescènes er fenomenaal uit. Er wordt vanuit virtuele camerastandpunten gefilmd en wanneer de camera zich achter de auto's bevindt wil er nog weleens een stukje asfalt tegen de lens springen. Geniaal! De adrenaline-pompende races zijn een lust voor het oog en voor het oor!

Cars is opnieuw een onvergetelijke film uit de Pixar-stal. Het verhaal is voorspelbaar en een beetje moralistisch maar de film wint dankzij ontroerende karakterontwikkelingen, leuke gimmicks, baanbrekende racescènes, subtiele verwijzingen en schitterende muziek van Randy Newman.

Rating:
7.7 / 10 en een Toplist-notering!

Dark Habits (1983)

DVD
Genre: Comedy / Drama
Regie: Pedro Almodóvar
Cast: Cristina Sánchez Pascual, Will More

Synopsis:
Wanneer de vriend van nachtclubzangeres Yolanda door een overdosis komt te overlijden zoekt ze hulp en onderdak bij een groep oversekste nonnen, die heel andere plannen met haar blijken te hebben. Tevens bekend onder de originele titel Entre Tinieblas.

The Judgement:
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar kan al jaren rekenen op een vaste schare fans. Zijn vroegere werk is doorspekt met zwartgallige humor en kent vaak als vaste thema's satire, seksualiteit en menselijke verwarring. De film La Flor de mi secreto uit 1995 betekende een keerpunt in Almodóvar's werk. De nadruk werd meer gelegd op emoties en de vaste thema's werden vervangen door tederheid, schoonheid en verdriet. Bij het grote publiek raakte de regisseur bekend dankzij Todo sobre mi madre uit 1999 die bekroond werd met Oscar voor beste niet-Engelstalige film en de prijs voor de beste regie op het filmfestival van Cannes.

Al in zijn zeer vroegere werk lukte het de regisseur om probleemloos diverse genres met elkaar te combineren. Ook hier komen satire, zwarte humor en een parodie samen alleen is het resultaat onevenwichtiger dan in zijn latere films. Dat zal voor een gedeelte ook liggen aan de ultra-bizarre personages want hoe vaak zie je nu een cocaïne spuitende en slikkende non? De nonnen die het klooster bewonen zijn excentriek en doortrapt tegelijkertijd. Je krijgt wel een vorm van sympathie naarmate de film vordert maar vanwege het absurde kun je jezelf niet verplaatsen in de karakters.

Met Dark Habits wordt duidelijk dat Almodóvar nog veel te leren had. De meerdere verhaallijnen zijn aanwezig alleen ogen deze heel rommelig, de in zijn latere werk terugkerende thema's als drugsgebruik, erotiek en prostitutie komen voorbij maar weten niet veel toe te voegen aan het warrige scenario. Zelfs de muzikale intermezzo's ontbreken niet. Dit was de eerste film van de regisseur die geproduceerd werd door een derde persoon voor een filmmaatschappij wat uiteindelijk ervoor zorgde dat Almodóvar zichzelf distantieerde van de film aangezien hij van mening was dat hij moest buigen voor de commercie.

Van alle Almodóvar-films die ik tot nu toe heb gezien (dat zijn er veel) is Dark Habits toch wel de meest donkere film in zijn carrière. Niet alleen vanwege het sobere camerawerk, maar ook het portret dat hier van de mens in het algemeen wordt geschetst. Uiteraard probeert Almodóvar wederom te shockeren, ditmaal door de thema's religie en (homo)seksualiteit met elkaar hand in hand te laten gaan.

Dark Habits is vooral een zwarte comedy waarmee Almodóvar probeert te provoceren, iets dat hem maar gedeeltelijk lukt. Aan de andere kant is de film onvoorspelbaar, wordt bevolkt absurde personages in bizarre situaties en kent een trip-achtig einde dat ik nog steeds een plaatsje moet geven.

Rating:
5.8 / 10

Tie Me Up! Tie Me Down! (1990)

DVD
Genre: Drama
Regie: Pedro Almodóvar
Cast: Antonio Banderas, Victoria Abril

Synopsis:
Ricky wordt ontslagen uit een psychiatrische instelling. Een volwassen man, bezeten van de drang een normaal leven te leiden. Hij vindt een vrouw die hem bevalt: Marina, een derderangsactrice. Hij dringt haar huis binnen, sluit haar op en bindt haar vast. Hij doet alles om bij haar in de gunst te komen, behalve haar vrijlaten. Vrienden en familie worden aan het lijntje gehouden. Door haar leugens en emoties, raakt Marina stilaan mede verantwoordelijk voor haar eigen ontvoering. Tevens bekend onder de originele titel ¡Átame!

The Judgement:
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar kan al jaren rekenen op een vaste schare fans. Zijn vroegere werk is doorspekt met zwartgallige humor en kent vaak als vaste thema's satire, seksualiteit en menselijke verwarring. De film La Flor de mi secreto uit 1995 betekende een keerpunt in Almodóvar's werk. De nadruk werd meer gelegd op emoties en de vaste thema's werden vervangen door tederheid, schoonheid en verdriet. Bij het grote publiek raakte de regisseur bekend dankzij Todo sobre mi madre uit 1999 die bekroond werd met Oscar voor beste niet-Engelstalige film en de prijs voor de beste regie op het filmfestival van Cannes.

Hoe meng je een ontvoering, een gijzeling, drugsverslaving en het Stockholm-syndroom (aandoening waarbij gijzelaars van hun gijzelnemer(s) gaat houden) samen tot een zwarte comedy? De spaanse regisseur doet het weer op onnavolgbare wijze maar wijkt hiermee wel af van zijn normale verhaalstijl. Waar de kijker normaal te maken krijgt met meerdere verhaallijnen, vele personages en visueel in het oog springende pracht, is Tie Me Up! Tie Me Down! zeer minimalistisch. Het enige wat nog constant blijjkt te zijn is de zwoele score maar in tegenstelling tot andere Almodóvar-films bestaat de cast uit slechts twee hoofdrolspelers, de zelfverzekerde Banderas en de ontwapenende Abril, die een schitterend kat- en muisspel laten zien.

Het spel van beide acteurs is zelfs zo sterk dat wanneer de camera zich focust op de bijrollen, je alleen maar verlangt naar de ontwikkelingen in het huis van Abril. Daarbij geldt dat sommige bijrollen overbodig zijn of te lang in beeld blijven hangen zoals de stervende regisseur. Het nadeel wat kleeft aan deze rechttoe rechtaan verhaalstijl is dat je al vrij snel door je plotontwikkelingen heen bent en dat er in het laatste gedeelte een paar zijwegen worden ingeslagen die simpelweg overbodig zijn.

Pedro Almodóvar speelt graag met zijn publiek en deze keer laat hij lange tijd in het ongewisse of dat de ware aard van Banderas dan toch nog naar boven zal komen. Een erg leuke vondst wat de prima uitgewerkte climax er alleen maar leuker op maakt. En hoewel er wel degelijk het één en ander op te merken valt aan Tie Me Up! Tie Me Down! vormt de interactie tussen Banderas en Abril het hoogtepunt van de film waarbij een lach zeker niet te onderdrukken valt.

Tie Me Up! Tie Me Down! is één van de meest verrassende en tevens één van de beste films uit het vroegere werk van de Spaanse regisseur. Antonio Banderas en Victoria Abril zijn haast onvergetelijk als onorthodox stelletje waarbij er natuurlijk weer ruimte is gemaakt voor een mooie bijpassende score.

Rating:
7.4 / 10 en een Toplist-notering!

Matador (1986)

DVD
Genre: Thriller / Drama
Regie: Pedro Almodóvar
Cast: Antonio Banderas, Nacho Martínez, Assumpta Serna

Synopsis:
Hun fascinatie voor de dood en het stierenvechten zorgt voor een band tussen de voormalige matador Diego en de mooie advocate Maria. Zij neemt de verdediging op zich van de jonge Angel, die een aantal moorden begaan zou hebben, maar weet dat hij onschuldig is, omdat ze een aantal van deze misdaden zelf begaan heeft tijdens het liefdesspel. Dan komt ze erachter dat Diego dezelfde obsessie heeft...

The Judgement:
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar kan al jaren rekenen op een vaste schare fans. Zijn vroegere werk is doorspekt met zwartgallige humor en kent vaak als vaste thema's satire, seksualiteit en menselijke verwarring. De film La Flor de mi secreto uit 1995 betekende een keerpunt in Almodóvar's werk. De nadruk werd meer gelegd op emoties en de vaste thema's werden vervangen door tederheid, schoonheid en verdriet. Bij het grote publiek raakte de regisseur bekend dankzij Todo sobre mi madre uit 1999 die bekroond werd met Oscar voor beste niet-Engelstalige film en de prijs voor de beste regie op het filmfestival van Cannes.

Matador start met een openingsscène waarin Diego zichzelf bevredigt tijdens het kijken naar een gruwelijke horrorfilm. Hoe harder een moord, hoe harder we Diego horen kreunen. De aandacht van de kijker wordt meteen getrokken en de toon voor de rest van de film is gezet. Maar ondanks dit sterke begin wordt al snel duidelijk dat de traagheid het grootste mankement van de film is. Het duurt namelijk veel te lang voordat je echt in het verhaal kunt komen.

Echter, wanneer de film eenmaal op gang komt valt er nog genoeg te genieten. Zo wil een jonge Antonio Banderas een stierenvechter (toreador) worden en om zijn mannelijkheid te bewijzen, probeert hij zijn buurvrouw en tevens vriendin van zijn leermeester, te verkrachten. Nadat dit vrij genant afloopt besluit Banderas om zichzelf aan te geven en terloops nog enkele moorden te bekennen, hetgeen vreemd is aangezien Banderas om de haverklap flauw valt wanneer hij maar een druppeltje bloed ziet.

In Matador lopen de thema's dood, liefde en seks door elkaar hetgeen precies past bij het stierenvechten. Enerzijds is het een verwerpelijke 'sport' maar aan de andere kant heeft het ook iets sensueels, iets dat je op kunt maken uit de sierlijke bewegingen en de uitgedoste toreador. Ook in Matador zien we vrouwen een sterke rol spelen. Zowel de femme fatale als de moeder van Banderas zijn sterke, zeer dominante vrouwen terwijl de mannen opnieuw iets mankeren. Banderas is half doof en Martínez is mank.

Matador is vanwege het trage tempo niet de sterkste film uit het vroegere werk van Pedro Almodóvar, maar een sterke cast, de duistere vormgeving en de samenvallende conclusies zijn meer dan zeker de moeite waard.

Rating:
7.0 / 10

The Man (2005)

DVD
Genre: Action / Comedy
Regie: Les Mayfield
Cast: Samuel L. Jackson, Eugene Levy, Luke Goss

Synopsis:
De niet zo slimme vertegenwoordiger Andy Fidler (Levy) krijgt het aan de stok met de ATF (The Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms). ATF-agent Vann (Jackson) realiseert zich dat hij de zachtaardige sukkel nodig heeft om een drugsbaron te pakken.

The Judgement:
Samuel L. Jackson blijft qua het uitzoeken van zijn rollen toch een apart mannetje. Grote kassuccessen als Star Wars III en Snakes on a Plane worden afgewisseld met mindere (lees: vaak slechte) films als XXX: State of the Union en Freedomland. The Man behoort absoluut tot deze laatste categorie.

In de jaren '80 en '90 beleefden de buddy-movies grote tijden. Het bekendste voorbeeld hiervan is wellicht de Lethal Weapon-reeks, maar denk bijvoorbeeld ook aan Eddie Murphy en Nick Nolte in 48 Hrs., Richard Dreyfuss en Emilio Estevez in Stakeout, Will Smith en Tommy Lee Jones in Men in Black, Bruce Willis en Damon Wayans in The Last Boyscout en Will Smith + Martin Lawrence in Bad Boys. Feit is wel dat het genre langzaam doodbloeide dankzij slappe films als Showtime, National Security en I Spy. Sporadisch komt er nog een leuke film in dit genre voorbij (Kiss Kiss Bang Bang), maar het genre is eigenlijk op sterven na dood.

Daarom is het voor mij een raadsel waarom een veelgevraagde acteur als Samuel L. Jackson besloot om mee te werken aan The Man. Het verhaal is te voorspelbaar voor woorden, de dialogen zijn totaal niet grappig en de ondersteunende cast staat nu niet bepaald bekend om hun acteerkwaliteiten. De grappen beperken zich tot de welbekende pies- en poepgrappen. Levy die in een cel met travestieten wordt gestopt en iemand die in zijn bips wordt geschoten; lachen toch?!

Alhoewel de film eigenlijk tenenkrommend slecht is zorgt Samuel L. Jackson er wel voor dat de meeste kijkers de film af willen kijken. Het lijkt niet alsof hij veel zin had in deze rol maar zijn norse en afzeikende houding kan er best mee door. Eugene Levy is daarentegen weer ontzettend irritant aanwezig. Zijn praatzieke karakter gaat al vrij snel op je zenuwen werken en wat dan nog over blijft is het constant fronzen van zijn wenkbrauwen, iets dat we na vier American Pie-films nu onderhand wel kennen. Als kers op de taart is daar nog B-acteur Luke Goss, die net als in Mercenary for Justice, opnieuw op een heel vervelende manier op de voorgrond dient te moeten treden.

The Man maakt op een pijnlijke manier nog maar eens duidelijk wat iedereen tegenwoordig zou moeten weten; de buddy-movies zijn dood! Samuel L. Jackson zorgt er echter nog voor dat de schade een klein beetje binnen de perken blijft, maar mijn devies: avoid it!

Rating:
3.3 / 10

Little Fish (2005)

DVD
Genre: Drama
Regie: Rowan Woods
Cast: Cate Blanchett, Hugo Weaving, Sam Neill, Martin Henderson, Dustin Nguyen

Synopsis:
Tracy Heart is een ex-drugsverslaafde vrouw, die nu bij haar moeder woont in Sydney en haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Ze werkt bij een videotheek, maar wil dolgraag met een collega een internet-café openen. Helaas krijgt ze met haar verleden geen lening van de bank, maar ze vertelt aan iedereen dat ze het geld bij elkaar heeft. Dan verschijnt Jonny weer ten tonele, haar ex-vriendje met een crimineel verleden die het nu schijnbaar helemaal gemaakt heeft. Echter, hij wil graag nog één grote klus opknappen en met dat geld kan Tracy misschien toch haar droom waarmaken....

The Judgement:
De titel Little Fish verwijst naar het met sojasaus gevulde plastic visje dat je bij je sushi krijgt. Alleen wordt dit in het drugswereldje ook gebruikt om drugs in te verhandelen. Je zou de hoofdpersonen uit deze film ook kunnen zien als kleine visjes in een grote plas ellende die tegen de stroming in vechten voor een beter bestaan. Diepzinnig! You bet ya!

Filmmaatschappij Universal presenteert deze onafhankelijke Australische productie als een thriller maar de film hoort hier zeker niet in thuis. Iedereen die daarom enige spanning of actie verwacht zal bedrogen uitkomen. Dit is een film die het vooral moet hebben van een simpel verhaal en het acteerwerk van met name de twee A-list acteurs Cate Blanchett en Hugo Weaving die voor een voor hun doen schammel loon, opduiken in Little Fish.

Cate Blanchett doet het goed en is geloofwaardig als ex-junk Tracy Heart. Haar koele blikken en lange stiltes verraden dat dit een vrouw met een verleden is. Sam Neill is sterk als de homofiele drugshandelaar The Jockey die de ene keer angst inboezemt en een andere keer toch wel een kleine glimlach op je gezicht tovert. Maar het is Hugo Weaving die de show steelt als de bebaarde junk Lionel die voor de zoveelste keer wil afkicken. Weaving weet met zijn vertolking precies de juiste snaar te raken en zo de meeste sympathie bij de kijker opwekt.

Helaas is het scenario veel minder goed verzorgd. Het is overduidelijk dat de regisseur iets probeert te zeggen, maar wat?! Voor een portret van een worstelende ex-junk kent de hoofdpersoon veel te weinig echt moeilijke momenten en voor het in beeld brengen van de Australische drugswereld kent de film onvoldoende grimmige momenten. De toch wel interessante film wordt in de laatste 20 minuten gevloerd doordat de filmmakers ervoor kozen om het sluitstuk te voorzien van spanning, iets dat in schril contrast staat met de rest van de film. Het helpt dan ook niet wanneer de film geen echte einde kent, in plaats daarvan krijgen we hallucinerende beelden te zien van het strand. Meaning?!

Alhoewel de film er op visueel gebied er mooi uitziet, valt er ook hier wat op aan te merken. De stijl lijkt vrijwel gekopieerd te zijn van andere Australische films als Lantana en Somersault. Hierbij komen niets-zeggende onderwaterbeelden voorbij, is het kleurgebruik express te fel wat niet altijd werkt en wordt er nog even overbodig geëxperimenteerd met de editing wanneer er een shot wordt genomen. Aan de ene kant wil de regisseur precies duidelijk maken wat zijn karakters doormaken en aan de andere kant wordt er ruimte overgelaten voor eigen interpretatie zoals het zweverige einde en de verwijzing van de titel. Dit levert een ietswat chaotische manier van filmmaken op.

Little Fish is een erg sterk geacteerd drugsdrama maar gaat gebukt onder een mank scenario en een regisseur die niet lijkt te kunnen kiezen welke kant op te gaan met het verhaal. Een handvol sterke scènes zorgen er echter voor dat de film nog boven de middelmaat uitsteekt.

Rating:
6.4 / 10